VASILIOS GIKAS -Oικονομολογος Αθηνα

Η Πολιτική των Ελληνικών Δανείων.

Η Πολιτική των Ελληνικών Δανείων.
Decrease Font Size Increase Font Size Text Size Print This Page

 

γράφει ο ,

Βασίλειος Γκίκας

Το 1825 ο Αιγύπτιος Ιμπραήμ Πασάς δηώνει και ρημάζει την Ανατολική Πελοπόννησο, ενώ, χάρη στον Εμφύλιο, η Επανάσταση τρεμοσβήνει. «Δεκαπέντε χιλιάδες τακτικοί του πολέμου, τέσσαρες χιλιάδες καβαλαραίοι (Αιγύπτιοι) και άλλοι τόσοι πεζοί άτακτοι Τούρκοι Πελοποννήσιοι τους οποίους ηύρε ο Μπραΐμης εις τα φρούρια, και οι Κρητικοί Τούρκοι, οίτινες ήρθον μετ’ αυτού εις την Πελοπόννησον, όλοι αυτοί εσκέπασαν τα βουνά και τις ράχες, και τα ρεύματα όλα εσκεπάσθησαν από την Βυτίνα έως τα Μαγούλιαναν. Τίποτε άλλο δεν ακούετο παρά φωναί ανθρώπων, χλιμιντρίσματα αλόγων, τουφεκίσματα αδιάκοπα, γογγυσμοί ενωμένοι με τους κρότους των τυμπάνων του τακτικού. Από τον φόβον μας εφαίνετο ότι ο τόπος όλος εσείετο και επήγαινε να γκρεμισθεί εις το βάραθρον» (Φωτάκου, «Απομνημονεύματα», σελ. 535 – 536).

Κυβέρνηση δεν υπήρχε, οι εμφύλιες διαμάχες διέλυσαν τη μεγάλη ομόνοια που υπήρχε τον πρώτο χρόνο της Επανάστασης, σ’ εκείνη την περίσταση ήταν απελπισμένοι. Τα χρήματα των Ληστρικών Δανείων είχαν σπαταληθεί: τα Δάνεια της Ανεξαρτησίας είναι από τις αθλιότερες απάτες και λεηλασίες που στήθηκαν από ξένους κι ημέτερους Πολιτικούς γύρω από την τότε αγωνιζόμενη κι επαναστατημένη Ελλάδα, που βρισκόταν πλέον στα πρόθυρα του ολέθρου.

Το πρώτο συνομολογήθηκε το 1823 γιά ποσό 800.000 λιρών, με Παρακαταθήκη όλων των Εθνικών Κτημάτων, των Τελωνειακών Δασμών, των Αλυκών και των Αλιεύσεων. Στην Ελλάδα έφθασαν περίπου 300.000. Τα υπόλοιπα φαγώθηκαν από Κερδοσκόπους. Το 1825 συνομολογείται το δεύτερο 2.000.000 λιρών. Ιλιγγιώδεις Προμήθειες, Εκβιασμοί, Πλουτισμός απατεώνων, Καταχρήσεις κλεφτοκατσικάδων, το μείωσαν στις 816.000, τόσα έφτασαν στην Ελλάδα κι αυτά σπαταλήθηκαν από τους Ταλαρίσιους, όπως έλεγε ο Καραϊσκάκης τους πουλημένους γιά το Χρήμα, τύπου Κωλέτη ή Μαυροκορδάτου. Αποτέλεσμα: υπεγράφη από τους επαναστατημένους Έλληνες ένα από τα πιό επονείδιστα κι ατιμωτικά κείμενα της Ελληνικής Ιστορίας, το Αίτημα Αγγλικής Προστασίας, το Συμφωνητικόν της πωλημένης Ελλάδος, όπως το αποκάλεσε ο Υπουργός Δικαιοσύνης Ιωάννης Θεοτόκης, με αποτέλεσμα να παυθεί αμέσως και να φυλακιστεί. Να το κείμενο:

«Τα Ελληνικόν Έθνος δυνάμει της παρούσης πράξεως, εκθέτει εκουσίως την Ιεράν παρακαταθήκην της Αυτού Ελευθερίας, Έθνικής Ανεξαρτηρτησίας και της Πολιτικής αυτού υπάρξεως υπό την απόλυτον υπεράσπισιν της Μεγάλης Βρετανίας. Εν Πελοποννήσω τη λ’ Ιουνίου αωκέ (30 Ιουνίου 1825)». Τότε είναι που ο Ποιητής μας Ανδρέας Κάλβος έγραψε το περίφημο «Καλύτερα, καλύτερα/ διασκορπισμένοι οι Έλληνες/ να τρέχωσι τον κόσμον/ με εξαπλωμένην χείρα/ παρά προστάτας να ‘χωμεν». Από την πληγή αυτής της επαίσχυντης Προστασίας το Ελλαδικό Κράτος έκανε έναν αιώνα να συνέλθει. Εμφανίστηκε η Γενιά των Βαλκανιομάχων για να συνέλθουμε. Τα 100 περίπου χρόνια της απροκάλυπτης Επέμβασης των Προστατών είναι από τα ατιμωτικότερα του λεγόμενου Ελεύθερου Βίου μας.

Το 1850 ο Τυχοδιώκτης Εβραίος Πατσίφικο, διαμένων στην Αθήνα ως Πρόξενος της Πορτογαλίας, έγινε αίτιος επεισοδίου, λόγω Ασέβειας που επέδειξε κατά την εκφορά του Επιταφίου. Οι Πιστοί που μετείχαν στη Λιτανεία εξεμάνησαν και πρέβησαν σε μικροκαταστροφές στην οικία του, προπηλακίζοντας και τον ουτιδανό διπλωμάτη. Η Αγγλία απαίτησε Αποζημίωση γιά τις μικροφθορές, το ποσό των 888.736 Δραχμών, η Κυβέρνηση δεν συναίνεσε. Αποτέλεσμα: «Ένας μεγάλος στόλος των σκύλων (Άγγλων) μας έχουν μπλόκον (= αποκλεισμός λιμανιών), οπούναι περίπου από τρεις μήνες και μας επήραν όλα τα καράβια και μας κατακερμάτισαν όλο το εμπόριον και τζαλαπάτησαν την σημαίαν μας και πεθαίνουν της πείνας οι άνθρωποι των νησιών και εκείνοι οπούχουν τα καράβια και γκιζερούν εις τους δρόμους και κλαίνε με μαύρα δάκρυα» (Μακρυγιάννης). Είναι γνωστά στην ιστορία ως Παρκερικά, από το όνομα του Άγγλου Ναυάρχου Πάρκερ, που ηγείτο του Προστατευτικού Στόλου.

Το 1853 ξέσπασε ο Κριμαϊκός Πόλεμος: Αγγλογάλλοι στο πλευρό των Τούρκων εναντίον της Ρωσίας. Η Ελλάδα επωφελήθηκε από τη Ρωσοτουρκική ρήξη κι επιχείρησε ν’ απελευθερώσει τις Σκλάβες ‘Ηπειρο, Θεσσαλία και Μακεδονία. Οι Προστάτες μας αντέδρασαν: τον Μάιο του 1854 αποβιβάστηκαν στον Πειραιά, μία Γαλλική Μεραρχία κι ένα Αγγλικό Σύνταγμα. Επιβλήθηκε ο Αποκλεισμός, οι Εισβολείς βιαιοπράγησαν εναντίον των Ελλήνων κι ο Στρατός Κατοχής μετάδωσε επιδημία χολέρας, που οδήγησε στον τάφο 3.000 Αθηναίους.

Ένας Χωροφύλακας απώθησε «βιαίως» τον Άγγλο Επιτετραμμένο που θέλησε να περάσει από απαγορευμένη περιοχή στην Αθήνα. Οι Προστάτες απαίτησαν από τον Χαρίλαο Τρικούπη Ηθική Ικανοποίηση. Αποτέλεσμα:

«Τη 11η π.μ. ώρα της 7ης Ιανουαρίου 1887 έκπληκτοι οι πολίται παρετήρουν το σώμα της χωροφυλακής μετά των αξιωματικών και του τότε διοικητού της μοιραρχίας Αττικής, Στεφάνου, πάντων εν μεγάλη στολή, να παρατάσσηται μετά της μουσικής της φρουράς εν τη πλατεία του Συντάγματος. Μετά την παράταξιν αφίκετο ο πρόξενος της Αγγλίας Μέρλιν εις ον η φρουρά παρουσίασε όπλα» (Τρ. Ευαγγελίδης, «Τα μετά τον Όθωνα»).

1886, εξαιτίας της αρπαγής της Ανατολικής Ρωμυλίας από τους Βουλγάρους, ο Λαός εξεγέρθηκε. Όμως Ναυτικές Μοίρες των Προστατών κατάπλεσαν στα Ελληνικά παράλια κι επέβαλαν Αποκλεισμό, γιά ν’ αποτρέψουν ελληνική επίθεση κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι Πολιτικοί γονάτισαν, το γόητρο της Χώρας καταβαραθρώθηκε,

και νομιμοποιήθηκε η αρπαγή της προαιώνιας Ελληνικής γης της Ανατολικής Ρωμυλίας από τους Βούλγαρους.

Τα ίδια συνέβησαν στην Εθνική Ατίμωση του 1897, όπως και στις ηρωικές Επαναστάσεις της Κρήτης, που πνίγηκαν στο αίμα, διότι οι Κανονιοφόροι των Προστατών, προστάτευαν τους Τούρκους. Τα ίδια και στην Κύπρο, που συνεχίζεται η ατιμία των Μεγάλων Δυνάμεων. Από κοντά κι Έλληνες Πολιτικοί, που ενεργούν ως πειθήνια ενεργούμενα των Δυνάμεων, γεγονός που ανάγκασε τον οξυδερκή Ιστορικό Επαμεινώνδα Κυριακίδη να γράψει στην «Ιστορία του σύγχρονου Ελληνισμού»: «Όσα έλεγεν η Αγγλία εν Αθήναις ίνα εκάστοτε συγκρατεί τον Ελληνισμόν, επί τοσούτον συνεζυμώθησαν μετά του εγκεφάλου Ελλήνων τινών πολιτευομένων, ώστε κατήντησε να λέγωσι πρώτοι εις τους Άγγλους εκείνο το οποίον αυτοί προτίθεντο να συμβουλεύσωσιν».

Έτσι, κάποιοι από τους Πρωθυπουργός της Ελλάδας βγαίνουν στο εξωτερικό και μιλάνε για Περιορισμένη Εθνική Κυριαρχία και γιά διάλυση του Κράτους και του Λαού. Κατόπιν τούτων έρχεται το Δ.Ν.Τ., η Ε.Ε. και λοιποί Προστάτες κι επιφανή, γηγενή κι αλλογενή, ανθρωπάκια, μας επιβάλλουν Αποκλεισμό, τσαλαπατούν τη Σημαία και την όποια Εθνική μας Αξιοπρέπεια. Έπονται οι ατιμωτικοί αποκλεισμοί κι οι ταπεινώσεις ενός λαού, που πριν από 77 χρόνια ανάγκαζε την Οικουμένη ν’ αναφωνήσει με θαυμασμό ότι οι Ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες.

Share This Post



Τελευταίες Ειδήσεις

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.