3o ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΜΑΘΗΤΙΚΩΝ ΤΑΙΝΙΩΝ CAMERA ON 2017

 

Ο κινηματογράφος δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται απλώς ως ένα εποπτικό μέσο διδασκαλίας αλλά πάνω από όλα ως μία Τέχνη που συναρπάζει τους μαθητές και αξιοποιεί ευφυώς και άμεσα κάθε νέα τεχνολογική ανακάλυψη (ψηφιακή εικόνα και ήχο, υπολογιστές κλπ.),

Η κινηματογραφική παιδεία μπορεί να συμβάλλει με μοναδικό τρόπο στην ανάπτυξη της προσωπικότητας των εφήβων τόσο στο συναισθηματικό τομέα, όσο και στο βουλητικό και στο γνωστικό, καθώς όπως είπε ο Κανούντο είναι «ένας υπέροχος συμβιβασμός μεταξύ των ρυθμών του χώρου (πλαστικές τέχνες) και των ρυθμών του χρόνου (μουσική και ποίηση)».

Σε αυτό το πλαίσιο, το Γραφείο Σχολικών Δραστηριοτήτων της Δ/νσης Δ/θμιας Εκπ/σης Ν. Ηρακλείου και το Europe Direct–Kέντρο Ευρωπαϊκής Πληροφόρησης Περιφέρειας Κρήτης, υπό την αιγίδα της Περιφερειακής Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Κρήτης, διοργανώνουν το 3ο Φεστιβάλ Μαθητικών Ταινιών με τίτλο: Camera On 2017, την Πέμπτη 30 & την Παρασκευή 31 Μαρτίου 2017 και ώρα 18:00-21:30, στο Επιμελητήριο Ηρακλείου (Αίθουσα Καστελλάκη), με ελεύθερη είσοδο. Τον συντονισμό του Camera On 2017 έχει η Αγγελική Ζαχαράτου, Υπεύθυνη Σχολικών Δραστηριοτήτων Δ/θμιας Εκπ/σης Ν. Ηρακλείου.

Στο Camera On 2017 συμμετέχουν δέκα (18) σχολεία του νομού με είκοσι πέντε (25) ταινίες μυθοπλασίας, ντοκιμαντέρ, stop motion animation, καθώς και ταινίες μικρού μήκους από το Camera Zizanio 2016 και ντοκιμαντέρ του προγράμματος cineΜαθήματα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων (εκπαιδευτική δράση Cr.E.Doc). Προσκεκλημένος ομιλητής του Camera on 2017 είναι ο Νίκος Θεοδοσίου, Σκηνοθέτης, Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Camera Zizaniο,  με θέμα ομιλίας: Το σύγχρονο σχολείο και οι οπτικοακουστικές προκλήσεις, την Πέμπτη 30 Μαρτίου 2017 και ώρα 18:40-19:00, Επιμελητήριο Ηρακλείου.

Οι διοργανωτές απευθύνουν ιδιαίτερες ευχαριστίες προς το Επιμελητήριο Ηρακλείου για τη φιλοξενία του Φεστιβάλ και στον Κυριάκο Χαριτάκη, κινηματογραφιστή, μοντέρ για την αμέριστη βοήθεια που παρείχε σε εκπαιδευτικούς και μαθητές τόσο στην προετοιμασία όσο και στην υλοποίησή του. Επίσης, ευχαριστούν τις Υπηρεσίες Βίντεο του Πανελλήνιου Σχολικού Δικτύου (http://video.sch.gr/) με Φορέα Υλοποίησης το Πανεπιστήμιο Κρήτης και τα Μ.Μ.Ε. Ν. Ηρακλείου για την υποστήριξή τους σε θέματα προώθησης και προβολής  του Camera On 2017.

Παρακαλούμε δείτε σε συνημενα αρχεία ⇓

  1. Πρόσκληση Camera On 2017
  2. Πρόγραμμα Camera On 2017(σε αρχείο pdf & word) : εδω

 

 

 

 




ΞΕΚΙΝΑ ΤΟ ATHENS SCIENCE FESTIVAL ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΟΠΟΛΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ

Athens Science Festival 2017

#asf: Τα φεστιβαλικά νέα δεν έχουν stop

 

Μία μέρα πριν το Athens Science Festival 2017 μας υποδεχτεί στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων, μας αποκαλύπτει λίγα ακόμα από τα δυνατά του χαρτιά και μας δίνει ακόμα περισσότερους λόγους και αφορμές να το επισκεφτούμε, όχι μία ούτε δύο, αλλά 5 ημέρες, και να αφεθούμε στον υπέροχο κόσμο της τεχνολογίας και της επιστήμης, καθώς αυτές συναντούν το θέατρο, τα εικαστικά και πολλά άλλα εξαιρετικά ενδιαφέροντα πεδία.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως το φεστιβάλ θα είναι πιο συναρπαστικό από κάθε άλλη χρονιά, αφού είναι εντυπωσιακά τόσο τα ονόματα των ομιλητών όσο και, μία προς μία, όλες οι δράσεις. Χρησιμοποιώντας τη λέξη «δράσεις», αναφερόμαστε σε όλα αυτά τα υπέροχα που θα λάβουν χώρα στο χώρο της Τεχνόπολης. Ποιος φανταζόταν ότι η επιστήμη θα μπορούσε να «δέσει» με τις τέχνες τόσο αρμονικά, να βοηθήσει στην εξέλιξη της λογοτεχνίας και να αποτελέσει αφορμή για πλήθος ευφάνταστων διαδραστικών εκθέσεων και εκπαιδευτικών προγραμμάτων; Μα φυσικά, το Athens Science Festival!

Refugees at Technopolis

«The Science of Culture»
Ομιλία από τον Armand Marie Leroi

Από τα σκουλήκια, στην ποπ!
Πώς εξελίσσεται ο πολιτισμός; Μπορεί ένας αλγόριθμος να προβλέψει ποια τραγούδια θα γίνουν επιτυχίες; Ποιος διαμορφώνει την εξέλιξη της λογοτεχνίας; Αφήστε τον καθηγητή Leroi να σας αποκαλύψει αυτά και πολλά ακόμη ευρήματά του στην ομιλία του την 1η Απριλίου. Δεν είναι Πρωταπριλιάτικη πλάκα, είναι υπόσχεση αληθινή!

Ο Armand Marie Leroi είναι Καθηγητής Εξελικτικής Αναπτυξιακής Βιολογίας («evo-devo») στο Imperial College του Λονδίνου, εκπληκτικός εκπρόσωπος της επικοινωνίας της επιστήμης, πρωταγωνιστής τηλεοπτικών προγραμμάτων και ντοκιμαντέρ του BBC και συγγραφέας πολλών επιτυχημένων βιβλίων!

Τίτλος δράσης: The Science of Culture // Ημερομηνία & Ώρα: 1η Απριλίου, 18.00-18.50

«Ελληνικές Θάλασσες και Κλιματική Αλλαγή»
Ομιλία από τον Αχιλλέα Σαμαρά

Ο J.Y. Cousteau είχε πει: «Η θάλασσα, άπαξ και ρίξει το ξόρκι της, κρατά κάποιον στο δίχτυ της μαγείας της για πάντα». Ως Έλληνες, φέροντας τη σχέση με τη θάλασσα στην παράδοσή μας – αλλά και ζώντας την από παιδιά – μπορούμε να νιώσουμε αυτή τη «μαγεία» καλύτερα απ’ τον καθένα. Στη συγκεκριμένη ομιλία, επιστήμη και θάλασσα συνδέονται, ώστε μέσα από την κατανόηση της σχέσης τους το κοινό να γνωρίσει: τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι ελληνικές θάλασσες/ακτές λόγω κλιματικής αλλαγής, τους τρόπους προστασίας τους, καθώς και το πώς να συμβάλλει σε αυτήν. Η θάλασσα είναι κομμάτι μας. Ας τη γνωρίσουμε καλύτερα!

Ο Αχιλλέας Γ. Σαμαράς είναι Πολιτικός Μηχανικός, Ph.D. Συνιδρυτής – “THALASSA – Coastal Engineering Modelling” Ερευνητικός Συνεργάτης, Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Τίτλος Δράσης: Ελληνικές Θάλασσες και Κλιματική Αλλαγή // Ημερομηνία & Ώρα: 30 Μαρτίου, 19.00-19.50

 

«Τα όνειρα του Αϊνστάιν»
Θεατρική παράσταση βασισμένη στην ομώνυμη νουβέλα του Άλαν Λάιτμαν
από τη θεατρική ομάδα ΟΜΟΡΟΣ

Ένας υπάλληλος γραφείου ευρεσιτεχνιών, προσπαθώντας να ολοκληρώσει την έρευνά του για τη σχετικότητα, μοιράζεται με τον φίλο του τα όνειρά του. Τους τελευταίους μήνες είδε πολλά όνειρα για το χρόνο. Όνειρα για κόσμους όπου ο χρόνος είναι κυκλικός, ακίνητος, έχει τρεις διαστάσεις, όπως και ο χώρος, ή όπου επιβραδύνεται ανάλογα με το υψόμετρο.

Η θεατρική ομάδα ΟΜΟΡΟΣ (μορος < μός + ρος = που συνορεύει με)   μέσα από πολλαπλούς τρόπους αφήγησης επιχειρεί να κρυφοκοιτάξει μέσα στο μυαλό του Αϊνστάιν την περίοδο που δημιουργούσε τη διάσημη θεωρία του περί χρόνου.

Σκηνοθεσία/Δραμ.Επεξεργ: Ελένη Βλάχου, Πρωτότυπη μουσική σύνθεση: Βασίλης Παναγιωτόπουλος, Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα
Παίζουν οι ηθοποιοί: Κωνσταντίνος Δαλαμάγκας, Αλκιβιάδης Μπακογιάννης, Αγγελική Παναγιωτοπούλου

Η παράσταση παίζεται έως και τις 9 Απριλίου στο Θέατρο του Νέου Kόσμου.
Στο φεστιβάλ θα παρουσιαστεί απόσπασμα/διασκευή διάρκειας 15 λεπτών.

Τίτλος δράσης: Τα όνειρα του Αϊνστάιν // Ημερομηνία & Ώρα: 29 Μαρτίου, 21.00-21.20

«MEDinART – Η Ιατρική συναντά την Τέχνη . Μέρος Πρώτο: Οι Έλληνες Δημιουργοί»
Έκθεση Τέχνης

To ΜΕDinART (www.MEDinART.eu), το διεθνές δίκτυο καλλιτεχνών που εμπνέονται από τις βιο-ιατρικές επιστήμες, παρουσιάζει μία ιδιαίτερη έκθεση τέχνης σε επιμέλεια της Δρ. Βάσιας Χατζή (δημιουργός ΜEDinART). Οι καλλιτέχνες αντλούν στοιχεία από διαφορετικούς κλάδους των βιο-ιατρικών επιστημών (νευροεπιστήμη, καρδιολογία, ογκολογία, οδοντιατρική, μικροβιολογία, κυτταρική βιολογία) και παρουσιάζουν έργα ζωγραφικής, γλυπτικής, κοσμήματος, βίντεο, φωτογραφίας, φωτογραφίας μικροσκοπίου, θερμοφωτογραφίας, εννοιολογικής τέχνης και βιο-μουσικής. Στο πλαίσιο της έκθεσης θα προβληθεί, επίσης, το MEDinART Video το οποίο περιλαμβάνει 222 έργα από 74 καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο, των οποίων το έργο παρουσιάζεται αναλυτικά και στο website του MEDinART. Επιπλέον, οι επισκέπτες θα μπορούν να βγάλουν τη δική τους θερμοφωτογραφία.

 

Στην έκθεση συμμετέχουν με έργα τους οι ακόλουθοι Έλληνες καλλιτέχνες του MEDinART: Γιώργος Βαρδάκης, Σοφία Βίνη, Μάνια Ευσταθίου, Χριστιάνα Καζάκου, Πέγκυ Κλιάφα, Μαρία Λαμπροπούλου, Κωνσταντίνος Ν. Πάτσιος, Ελένη Πετρίδου, Καίτη Χαλιορή, Βάσια Χατζή, Λεόντιος Χατζηλεοντιάδης, FAME Lab.

 

«Πείραμα ή εικονική πραγματικότητα;»
Εγκατάσταση από τον Δημήτρη Γκέτσις
Το έργο του Δημήτρη Γκέτσις αφορά την οπτική αντίληψη και τους τρόπους  με τους οποίους το σώμα αντιδρά σε διαφορετικά ερεθίσματα, στήνοντας ένα περιβάλλον  όπου το κοινό και τα έργα αποτελούν όργανα ενός εργαστηριακού  πειράματος. Στο χώρο κυριαρχούν ρέπλικες νεογέννητων ζώων σε κατάσταση ύπνου, χρωματισμένες σύμφωνα με το χρωματικό μοντέλο RGB-CMY, δημιουργώντας μια ψυχεδελική εγκατάσταση βγαλμένη από κάποιο παραμύθι ή όνειρο. Πολλά από τα έργα του απαιτούν τη συμμετοχή του θεατή στο έργο. Μέσω των καλειδοσκοπικών γυαλιών ο θεατής οδηγείται στην αμφισβήτηση της λογικής και στην ανατροπή της πραγματικότητας. Η εγκατάσταση αυτή συνθέτει το «Εργαστήρι της Αμφιβολίας».

Υπό το πρίσμα της ακτινοβολίας
Ομιλία από την Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας

Η συνύπαρξή μας με την ακτινοβολία είναι διαρκής, καθώς στο φυσικό περιβάλλον και στην τροφική αλυσίδα ανιχνεύονται φυσικά ραδιενεργά στοιχεία. Η ακτινοβολία παράγεται και τεχνητά, ώστε να χρησιμοποιείται στην ιατρική για λόγους διάγνωσης και θεραπείας, στη βιομηχανία, στην παραγωγή ενέργειας (πυρηνικά εργοστάσια), στην έρευνα κ.λ.π. Έχουμε εικόνα της ακτινοβολίας που δεχόμαστε; Πώς μπορούμε να ελέγξουμε την έκθεσή μας σε ακτινοβολία; Μπορούμε να απολαμβάνουμε τα οφέλη και να αποφεύγουμε τις βλαβερές συνέπειες;

Συμμετέχοντες: Γιώργος Σημαντηράκης, Ακτινοφυσικός, Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας
Με την υποστήριξη της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Τεχνολογίας (ΓΓΕΤ)

Τίτλος Δράσης: Υπό το πρίσμα της ακτινοβολίας // Ημερομηνία & Ώρα: 31 Απριλίου, 19.00-19.50

Το Βιομηχανικό Μουσείο Φωταερίου στο ASF

Από το φεστιβάλ δεν θα μπορούσε να λείπει και το το Βιομηχανικό Μουσείο Φωταερίου που συμμετέχει με 3 πολύ ιδιαίτερα εκπαιδευτικά προγράμματα για παιδιά!

Βάλε χρώμα στο εργοστάσιο!

Γονείς και παιδιά ανακαλύπτουν το παλιό εργοστάσιο μέσα από ένα ξεχωριστό παιχνίδι. Σαν πραγματικοί ντέτεκτιβ, ακολουθούν τη γραμμή παραγωγής, κρατούν σημειώσεις και λύνουν «πολύχρωμα» μυστήρια.

Ημερομηνία & Ώρα: 1 Απριλίου, 17.00-18.30

 

Οι μηχανικοί του σύμπαντος

Τα παιδιά ανακαλύπτουν με διασκεδαστικό τρόπο το άτομο, το φως, τα άστρα και τους πλανήτες, την ηλεκτρική και τη βαρυτική δύναμη, μέσα από ένα συναρπαστικό ChallengeGame περιπέτειας, ενώ στη συνέχεια κατασκευάζουν με απλά υλικά το δικό τους τηλεσκόπιο.

*Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Οι μηχανικοί του σύμπαντος» πραγματοποιείται από την ομάδα του Εκπαιδευτικού Οργανισμού Challedu, σε συνεργασία με το INNOVATHENS, τον Κόμβο Καινοτομίας και Επιχειρηματικότητας της Τεχνόπολης Δήμου Αθηναίων.
Ημερομηνία & Ώρα: Σάββατο 1 και Κυριακή 2 Απριλίου, 13.00-14.30

Γίνε κι εσύ συντηρητής!
Μικροί και μεγάλοι παίρνουν τα βουρτσάκια τους, φορούν τα γάντια τους και πιάνουν δουλειά! Σ’ ένα μοναδικό διαδραστικό εργαστήριο, γνωρίζουν από κοντά τα υλικά και τα εργαλεία που χρησιμοποιούν οι συντηρητές αντικειμένων και μαθαίνουν να συντηρούν μετρητές, εργαλεία και εξοπλισμό του παλιού εργοστασίου φωταερίου της Αθήνας, πάντοτε με τη βοήθεια σπουδαστών και καθηγητών από το  Τ.Ε.Ι. Αθήνας.

*Το εργαστήριο «Γίνε κι εσύ συντηρητής!» πραγματοποιείται σε συνεργασία με το Τμήμα Συντήρησης Αρχαιοτήτων και Έργων Τέχνης του Τ.Ε.Ι. Αθήνας

Ημερομηνία & Ώρα: Κυριακή 2 Απριλίου, 11.30-13.30

Γενικές Πληροφορίες:
Διάρκεια: 29 Μαρτίου – 2 Απριλίου

Ημέρες & Ώρες λειτουργίας:

Τετάρτη – Παρασκευή: 09.00 έως 22.00

Σάββατο & Κυριακή: 11.00 έως 22.00
Εισιτήρια:
Γενική Είσοδος: 3 ευρώ
Μειωμένο (ανέργων / ΑμεΑ): 2 ευρώ (απαραίτητη επίδειξη κάρτας ανεργίας)

Website: http://www.athens-science-festival.gr/
     Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων: Πειραιώς 100, Γκάζι, 213 0109300, 213 0109324

press@athens-technopolis.gr , www.technopolis-athens.com                                                                 

Πρόσβαση: Μετρό: Σταθμός «Κεραμεικός», Τρόλεï: No. 21 (από Ομόνοια), Στάση




ΠΑΣΧΑΛΙΝΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ «REQUIEM» ΣΤΙΣ 9 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΓΕΡΑΚΑ

Γέρακας 28/03/2017

 

ΠΑΣΧΑΛΙΝΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ «REQUIEM»

ΣΤΙΣ 9 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΓΕΡΑΚΑ

 

Ένα από τα κορυφαία έργα όλων των εποχών, το Requiem του W. A. Mozart, θα παρουσιαστεί στο Πολιτιστικό Κέντρο Γέρακα από τη Φιλαρμονική Ορχήστρα του Δήμου Παλλήνης με τη συμμετοχή της Χορωδίας Εκπαιδευτικών Μουσικής της Περιφέρειας Αττικής & της Χορωδίας Αποφοίτων Μουσικού Σχολείου Παλλήνης, την Κυριακή 9 Απριλίου 2017 και ώρα 20:00. Η συναυλία δίνεται με αφορμή την ακολουθούσα Μεγάλη Εβδομάδα των Παθών και το Πάσχα.

Η είσοδος είναι ελεύθερη και θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας με Δελτίο Εισόδου που παραλαμβάνεται από το Πολιτιστικό Κέντρο Γέρακα.(Κλειτάρχου & και Αριστείδου)

Η συναυλία διοργανώνεται από το Δήμο Παλλήνης και την Κοινωφελή Επιχείρηση του Δήμου Παλλήνης

Συντελεστές της συναυλίας

Φιλαρμονική Ορχήστρα Δήμου Παλλήνης

Χορωδία Εκπαιδευτικών Μουσικής της Περιφέρειας Αττικής

Χορωδία Αποφοίτων Μουσικού Σχολείου Παλλήνης

Διεύθυνση Ορχήστρας: Σπύρος Μπάκος

Διεύθυνση Χορωδιών: Φαίδρα Γιαννέλου

Παρουσίαση εκδήλωσης: Αλέξης Κωστάλας

 




Για τη νουβέλα Migozarad του Χρήστου Τσαντή

Για τη νουβέλα Migozarad του Χρήστου Τσαντή

Δημοσιεύουμε σήμερα την εισήγηση της εκπαιδευτικού Δ.Ε. Βίκυς Παπαναγιώτου για τη νουβέλα Migozarad του Χρήστου Τσαντή στην εκδήλωση που διοργανώθηκε στα Χανιά τη Δευτέρα το βράδυ, 27 Μαρτίου 2017,  στη γκαλερί VILLA DES ARTS με τη συμμετοχή δεκάδων φίλων της τέχνης. 

Ο Χρήστος Τσαντής σπούδασε Συμβουλευτική και Ψυχολογία. Ο συγγραφικός του προσανατολισμός συνδέεται -και λόγω της επαγγελματικής του ιδιότητας- με τα παιδιά και ευρύτερα την εκπαίδευση. Εκτός από τη συμμετοχή του ως εισηγητής σε βιωματικά εργαστήρια για εκπαιδευτικούς και ενημερωτικά σεμινάρια, έργα του αξιοποιήθηκαν και αξιοποιούνται τόσο στην πρωτοβάθμια όσο και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Μέχρι σήμερα έχουν εκδοθεί έξι βιβλία του. Ανάμεσα στ’ άλλα του έργα το 2012 ο συγγραφέας είχε εκδώσει και τη νουβέλα: «Φάρος» 1 , έργο που έχει το ίδιο θέμα, το μεταναστευτικό δηλαδή σαν το πιο κρίσιμο ζήτημα της εποχής μας, με τη νουβέλα: «Migozarad», που σήμερα θα παρουσιάσουμε. Και οι δύο, άλλωστε, αυτές νουβέλες του Χρήστου Τσαντή βασίζονται πάνω στο διήγημα «Γράμμα σ’ έναν φίλο που έφυγε πρώτος», το οποίο βραβεύτηκε με έπαινο στον 30ο διαγωνισμό (2011-2012), της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών.

Το «Migozarad« 2 είναι ένα βιβλίο για τους πρόσφυγες. Ο πρωταγωνιστής της ιστορίας αυτής και αφηγητής, δημοσιογράφος Λευτέρης Αντωνίου, βρίσκεται στην Πάτρα για ένα ρεπορτάζ. Τον έχει στείλει η εφημερίδα του για να καλύψει το προσφυγικό ζήτημα, όπως εκδηλώνεται με οξύτητα σ’ αυτήν την πόλη, μιας και στο λιμάνι της στοιβάζονται σε πρόχειρους καταυλισμούς και σε άθλιες συνθήκες εκατοντάδες πρόσφυγες, κυρίως Αφγανοί. Πολλοί ζουν εκεί για καιρό παρά το φόβο της σύλληψης από τις Αρχές, το ξύλο και το κυνηγητό της αστυνομίας. Υπομένουν όλες αυτές τις ταλαιπωρίες και τα βάσανα, γιατί θέλουν να μπουν κρυφά σε μια νταλίκα, για να επιβιβαστούν στο πλοίο της γραμμής Πάτρα-Αγκόνα και να περάσουν μ’ αυτόν τον τρόπο στην Ευρώπη. Η νταλίκα είναι η ελπίδα τους, το εισιτήριο για την ελευθερία. Όπως γράφει ο Φαζίλ στο «Γράμμα σ’ έναν φίλο…»:

κι αφού περπατήσαμε αρκετές νύχτες φτάσαμε στη χώρα απ’ όπου θα φεύγαμε για την Ευρώπη. Κι αυτή η χώρα ήταν γεμάτη από θάλασσα, όμως ήταν κλεισμένη με σίδερα και συρματοπλέγματα κι έμοιαζε με φυλακή…

Κυνηγούσαμε τα φορτηγά από πίσω. Μόνο έτσι μπορούσες να τρυπώσεις στο πλοίο. Κάποιοι έπαιρνα λεφτά και μας έβαζαν μέσα. Άλλοι έφερναν την αστυνομία και μας κυνηγούσε. Όποιον έπιαναν τον χτυπούσαν και τον έβριζαν. Εγώ λεφτά δεν είχα όμως και δεν ήξερα τί να κάνω για να βρω».

Προχθές έφεραν μεγάλες μπουλντόζες. Μας έβαλαν φωτιά και γκρέμισαν τις καλύβες μας. Από παντού θέλουν να μας διώξουν αλλά και δεν μας αφήνουν να φύγουμε. Αυτή η χώρα μας έχει φυλακίσει». 4 

Και συνεχίζει ο Φαζίλ το γράμμα του με την παιδικότητα που αποκαλύπτει τον παραλογισμό που αποκρύπτει η ρητορική των ισχυρών, όταν μιλούν για τους πρόσφυγες. Γράφει συγκεκριμένα:

«Αυτοί που μας έφεραν τον πόλεμο, μας κατηγορούν γιατί φύγαμε μακριά του. Αυτοί που τον έφεραν στη χώρα μου, μας κατηγορούν γιατί ήρθαμε στη δική τους. Οι νόμοι εδώ είναι περίεργοι. Δεν τους καταλαβαίνω. Μας κατηγορούν γιατί τρώμε από τα σκουπίδια κι έπειτα μας σκοτώνουν για να μην πεινάμε». 5

Ο συγγραφέας της νουβέλας Migozarad, Χρήστος Τσαντής

Στο βιβλίο υπάρχουν δύο ταξίδια: αφενός υπάρχει το ταξίδι των προσφύγων, των κατατρεγμένων από τον πόλεμο και την ανέχεια σ’ έναν αγώνα επιβίωσης και ελπίδας για μια καλύτερη ζωή. Αφετέρου υπάρχει το ταξίδι του ήρωα-αφηγητή, που είναι ο ίδιος ο δημοσιογράφος Λευτέρης Αντωνίου, ένα ταξίδι εσωτερικής αναζήτησης για να προσεγγίσει το βαθύτερο εγώ του, να βρει το κρυμμένο νόημα της ζωής του. Έτσι η συνάντησή του με τον μικρό Αφγανό Φαζίλ που κρύφτηκε στο πόρτ-μπαγκάζ του αυτοκινήτου του, είναι ένα γεγονός για την αφύπνιση της συνείδησης του ήρωα. Ο Φαζίλ είναι ένα μικρό παιδί, ένα από τα χιλιάδες προσφυγόπουλα που παλεύουν να ξεφύγουν από τον πόλεμο και να βρουν τη θέση τους στη ζωή. Μερικά το καταφέρνουν, τα περισσότερα όμως όχι. Ο Φαζίλ βάζει τη ζωή του σε κίνδυνο και εκλιπαρεί απεγνωσμένα για βοήθεια, γεγονός που συγκλονίζει τον αφηγητή, ο οποίος σε κάποιο σημείο της νουβέλας σημειώνει:

«Τί απόγνωση μπορεί να κυριεύει έναν άνθρωπο και να τον κάνει ικανό να κλειστεί από μόνος του στον μικρό χώρο αποσκευών ενός αυτοκινήτου που θα μπορούσε να μείνει κλειστός για μέρες;

Έμοιαζε με καλομελετημένη απόπειρα αυτοκτονίας. Μια πράξη αργού θανάτου… Μπορεί να μην τον άκουγα. Μπορεί κανείς να μην τον άκουγε. Μπορεί πάλι το αμάξι να έμενε ακινητοποιημένο για μέρες σε κάποιο εγκαταλελειμμένο γκαράζ, όπου γύρω δεν θα υπήρχε ψυχή για να ακούσει τις φωνές του, κανένας για να νιώσει την απελπισία του. Απελπισία όμως ήταν ή αποφασιστικότητα;… Ένας ιδανικός αυτόχειρας. Ζωή στο σκοτάδι και στον λιγοστό αέρα ο οποίος περνούσε από τις χαραμάδες που αφήνουν φθαρμένα λαστιχάκια. Εγκλωβισμένος εκεί αναπνέοντας αναθυμιάσεις μαζί με μπόλικη σκόνη. Και μάλιστα να έχεις τότε την αίσθηση πως βρίσκεσαι στον προθάλαμο της ελευθερίας ή στον δρόμο για την λύτρωση και σε τελική ανάλυση να μοιάζει αυτό το σκηνικό πολύ πιο ανθρώπινο απ’ ό,τι είχε ζήσει μέχρι εκείνη τη στιγμή». 6

Η προσφυγιά γεννάει μνήμες στον αφηγητή, γιατί η προσφυγιά είναι η συνεχής ιστορία του κόσμου. Είναι το πιο βίαιο και οδυνηρό κομμάτι της. Τα βιώματα του Μικρασιάτη παππού και οι αφηγήσεις του για τα δύσκολα χρόνια της προσφυγιάς είχαν επιδράσει βαθιά στη ψυχή του ήρωα, όταν ήταν κι αυτός παιδί. Η περιγραφή του ταξιδιού του παππού προς την Ελλάδα αποτυπώνει την σκληρότητα των συνθηκών που αντιμετώπισαν οι πρόσφυγες από την Μικρασία μετά την καταστροφή:

«Κυνηγημένοι οι άνθρωποι, αβοήθητοι, κουρελήδες, μετρώντας νεκρούς συνανθρώπους τους, παιδιά, γυναίκες, αδέρφια και συγγενείς, επιβιβάστηκαν κακήν-κακώς σ’ ένα καΐκι με προορισμό κάποιο ελληνικό νησί. Για κακή τους τύχη αυτή η ομάδα ήταν από τις τελευταίες που προσπαθούσε να πιάσει λιμάνι κι έτσι χρειάστηκε να ταξιδέψουν επί μία εβδομάδα με ελάχιστο νερό και προμήθειες, ώστε να τους δεχτούν τελικά κάπου. Όπου κι αν πήγαιναν, τους έδιωχναν λέγοντας πως έχουν έρθει ήδη τόσοι πολλοί, που ο τόπος τους δεν σήκωνε κι άλλους «ξένους». Ναι… ναι! Μην απορείς. Έτσι τους έλεγαν… «ξένους». 7

Και παρακάτω συνεχίζει:

«Ο παππούς μου έλεγε ότι υπήρχαν Έλληνες που τους έβριζαν και τους περιφρονούσαν. Κάποιοι ξεσήκωναν τους ντόπιους εναντίον τους λέγοντας πως αν δεν υπήρχαν αυτοί «οι φερτικοί», τα κτήματα και οι περιουσίες που πέρασαν στα χέρια του κράτους με τις ανταλλαγές, θα γίνονταν δικά τους». 8

Όλες αυτές οι μνήμες ξεπήδησαν και ήλθαν στην επιφάνεια μέσα από την τυχαία συνάντησή του Λευτέρη με τον μικρό Αφγανό. Όπως εξομολογείται και ο ίδιος ο πρωταγωνιστής:

«Ο μικρός Αφγανός μ’ έφερε χωρίς να το θέλει -χωρίς να έχει ιδέα για όλα αυτά- αντιμέτωπο με τη δική μου αλήθεια. Η συνάντηση αποκάλυψε πλευρές του εαυτού μου που δεν είχαν φανερωθεί ή κρυβόντουσαν κάτω από το πέπλο και τις μάσκες της καθημερινότητας. Οι ρόλοι τώρα ξεθωριάζανε κι ένας άλλος Λευτέρης προσέγγιζε τη ζωή. Χρωστώ πολλά τελικά σ’ αυτό το παιδί. Βρέθηκε μπροστά μου σ’ ένα πολύ κρίσιμο σταυροδρόμι για τη ζωή μου». 9

Στο Migozarad ο ήρωας-αφηγητής ακολουθεί ένα εσωτερικό ταξίδι προς την αυτογνωσία μέσα από την αφύπνιση της ίδιας του της συνείδησης και της ανάγκης να σηματοδοτήσει με νόημα τη ζωή του. Γι’ αυτό το λόγο η αφήγηση δεν ακολουθεί τη χρονολογική σειρά των γεγονότων. Σημειώνονται δηλαδή αναχρονίες, γιατί η εξέλιξη στην πλοκή ακολουθεί περισσότερο τις ψυχολογικές διεργασίες που συντελούνται στη συνείδηση του.

Η εκπαιδευτικός Δ.Ε.
Βίκυ Παπαναγιώτου
που προλόγισε το βιβλίο

Ο αφηγητής είναι δραματοποιημένος και συμμετέχει σα βασικό πρόσωπο-πρωταγωνιστής στην ιστορία, αφηγούμενος με εσωτερική εστίαση. Διαβάζουμε όσα έχει να μας πει σε πρώτο πρόσωπο παρακολουθώντας τον στην ανακάλυψη σιγά-σιγά της αλήθειας, μιας αλήθειας ωστόσο υποκειμενικής, στηριγμένης στο προσωπικό του βίωμα.

Η αλήθεια αυτή εμπεριέχει ένα αισιόδοξο μήνυμα για τη ζωή: παρά την τραγωδία και τη ζοφερή πραγματικότητα της προσφυγιάς, η ιστορία του Φαζίλ έχει αίσιο τέλος. Ο μικρός ξαναβρίσκει την οικογένειά του και φεύγει στην Ευρώπη. Επανασυνδέεται μαζί τους στη Γερμανία, όπου έχουν τα υπόλοιπα μέλη της καταφύγει.

Πριν το τέλος, όμως, της ιστορίας παρεμβάλλεται ο εφιάλτης του ήρωα-αφηγητή. Ο Λευτέρης Αντωνίου κατηγορείται για τον φόνο του μικρού Αφγανού! Το όνειρο αποκαλύπτει την προσωπική του ενοχή γι’ αυτά που δεν έκανε, γιατί παρέμεινε τόσα χρόνια στην ασφάλεια της καθημερινότητας. Η στάση του αυτή έχει τις ρίζες της στον φόβο, στην άρνηση των επιθυμιών και την πραγματοποίησή τους, στο φόβο των συνεπειών που απομακρύνει από την ίδια την εμπειρία και τη ζωή. Και ο αφηγητής καταλήγει:

«Διεκδικώ και αγωνίζομαι κι αυτή η διεκδίκηση δεν προσφέρεται στο πιάτο. Μα μέσα σε όλη αυτή την αναζήτηση της διεξόδου, που είναι ο προσωπικός μας δρόμος, ο δρόμος του καθενός, χαράζει η αυγή της υπέρβασης. Η αυγή μιας νέας ανθρώπινης προοπτικής. Τότε ο δρόμος ακτινοβολεί και σε άλλα μάτια. Γίνεται ορατός και σε άλλους ανθρώπους. Έτσι, παύει σ’ εκείνη τη φάση να είναι προσωπική υπόθεση. Τότε, η διήγηση μιας φανταστικής ιστορίας -μιας ιστορίας επινοημένης που εκτυλίσσεται μέσα σ’ ένα όνειρο, σταθμισμένη έτσι ώστε να χωρά στο πλαίσιο του ρόλου και στις ιδιαιτερότητες του πρωταγωνιστή- γίνεται σύνθημα βαμμένο με κόκκινη μπογιά στον τοίχο της καρδιάς μας. «Migozarad«! Αυτό είναι γραμμένο στον τοίχο. «Θα περάσει»! Μόνο εάν αποφασίσεις να κάνει την υπέρβαση. Γιατί έχει γίνει ο μεγαλύτερος άθλος το να καταφέρεις να δεις με μάτια καθαρά την ψυχή και τον εαυτό σου διαβαίνοντας την ανηφόρα της ζωής». 10

Το Migozarad είναι ένα βιβλίο για την ανθρωπιά που μαζί της φέρνει και την ελπίδα για έναν καλύτερο κόσμο. Και όπως γράφει ο αφηγητής:

«Σώθηκε μία ζωή. Σώθηκε ένα παιδί, ενώθηκε μια οικογένεια. Μπορώ κι εγώ να αντικρίσω στα μάτια το παιδί μου σήμερα. Το γεγονός αυτό όμως δεν αναιρεί την ανάγκη να γίνουν όλες οι απαραίτητες ενέργειες στο μέτρο του δυνατού, από όλους όσους διαθέτουν ανθρωπιά. Από όλους εκείνους που δεν υιοθετούν τα κηρύγματα του μίσους, του ρατσισμού και της ξενοφοβίας. Γι’ αυτούς που έρχονται αντιμέτωποι με το βίαιο ξεριζωμό από τις εστίες τους, με τα τείχη της ντροπής στην Παλαιστίνη, στα σύνορα των ΗΠΑ με το Μεξικό ή με τα συρματοπλέγματα και τις νάρκες στις όχθες του Έβρου, το σύνθημα που γράφτηκε στον τοίχο του καφενείου της Καμπούλ: «Migozarad«, δεν έχει ισχύ. Γιατί… «θα περάσει» μόνο εάν… 11

 Σημειώσεις-Παραπομπές

  1. Βλ. Χρήστος Τσαντής, Φάρος, νουβέλα, εκδόσεις Περί τεχνών, 2014.
  2. Βλ. Χρήστος Τσαντής, Migorazad-Η εποχή των υπερπολιτισμένων πιθήκων, εκδόσεις Ραδάμανθυς, Χανιά 2016.
  3. Βλ. Χρήστος Τσαντής, Migorazad, ο.π., σελ. 15.
  4. Βλ. Χρήστος Τσαντής, Migorazad, ο.π., σελ. 16.
  5. Βλ. Χρήστος Τσαντής, Migorazad, ο.π., σελ. 16.
  6. Βλ. Χρήστος Τσαντής, Migorazad, ο.π., σελ. 73.
  7. Βλ. Χρήστος Τσαντής, Migorazad, ο.π., σελ. 40-41.
  8. Βλ. Χρήστος Τσαντής, Migorazad, ο.π., σελ. 41.
  9. Βλ. Χρήστος Τσαντής, Migorazad, ο.π., σελ. 96.
  10. Βλ. Χρήστος Τσαντής, Migorazad, ο.π., σελ. 94.
  11. Βλ. Χρήστος Τσαντής, Migorazad, ο.π., σελ. 94.

Δες ακόμα: 




«Πάμε Πρεμιέρα ή Τι απέγινε ο Σερ Πέρσιβαλ;»του Rick Abbott . Κέντρο Πολιτισμού της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας,

 

Το Κέντρο Πολιτισμού της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας,

διοργανώνει τη θεατρική παράσταση

donate button
Please choose the payment system to make a donation

 

«Πάμε Πρεμιέρα ή Τι απέγινε ο Σερ Πέρσιβαλ;»

 

του Rick Abbott

 

 σκηνοθεσία: Κορνήλιος Ρουσάκης

 

από την Ομάδα Τέχνης «Θεατράλε»

 

Σάββατο 01 & Τετάρτη 19 Απριλίου  2017  και ώρα 21:00

 

στο Κινηματοθέατρο «Αλέξανδρος» (Εθνικής Αμύνης 1)

 

 

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

 

 

Λίγα λόγια για το έργο:

…«Στο σαλόνι του λόρδου Ντάντλεϋ και της λαίδης Μάργκαρετ, ένας αινιγματικός γιατρός, μια δεσποινίδα –ολίγον αφελής-, ένας μυστηριώδης καλεσμένος και μια αφοσιωμένη οικονόμος προσπαθούν να λύσουν τον γρίφο: τι απέγινε ο Σερ Πέρσιβαλ; Τι ρόλο παίζει στην ξαφνική εξαφάνιση του, ένα εντυπωσιακό διαμαντένιο περιδέραιο που αλλάζει συνεχώς κατόχους;»…

 

Ένας δευτεροκλασάτος θίασος ανεβάζει το αστυνομικό έργο «Ένας στυγερός φόνος» της πρωτοεμφανιζόμενης –και ιδιαιτέρως ιδιόρρυθμης- συγγραφέως Φίλλυς Μόντεκιου. Λίγες μέρες πριν την πρεμιέρα και τίποτα δεν είναι έτοιμο! Τα σκηνικά δεν έχουν στηθεί, τα κοστούμια δεν έχουν ραφτεί και οι ηθοποιοί δεν έχουν μάθει τα λόγια τους! Και δεν φτάνουν όλα αυτά. Η συγγραφέας καταφθάνει στο θέατρο μ’ έναν πάκο αλλαγές στο χέρι. Η σκηνοθέτιδα του θιάσου και η νεαρή βοηθός της βρίσκονται στα πρόθυρα νευρικής κρίσης.
Θα καταφέρει, άραγε, ο θίασος να κάνει την πολυπόθητη πρεμιέρα; Ένας Θεός κι ο Άγιος Πορφύριος –ο προστάτης των ηθοποιών- μόνο ξέρουν…

Μια κωμωδία για τον γοητευτικό κόσμο των θεατρικών παρασκηνίων.

Ο Rick Abbott χρησιμοποιώντας την τεχνική του «Θεάτρου μέσα στο Θέατρο» παρακινεί τους θεατές να κρυφοκοιτάξουν μέσα από την κλειδαρότρυπα και να δουν όλα όσα συμβαίνουν στα ενδότερα του θεάτρου. Οι ίντριγκες, οι αντιζηλίες, οι γκάφες, τα απρόοπτα και οι αναποδιές, τα άγχη και οι ανασφάλειες, οι βεντετισμοί και οι στιγμιαίοι παιδιάστικοι καβγάδες, οι αστείες και τρυφερές στιγμές. Όλα είναι παρόντα στο έργο του Abbott και αναδεικνύουν την εθιστική γοητεία που ενυπάρχει στο θέατρο.

 

Παίζουν (αλφαβητικά): Καίτη Αναγνώστου, Γιώργος Ελευθέρογλου, Βιργινία Καλλιοντζή, Σταύρος Καλόστος, Χρήστος Καπράλος, Μαρία Λευκοπούλου, Μέλλω Νταβράνη, Βασιλική Παπασπύρου, Νίκη Σακκά.

Διασκευή-σκηνοθεσία-σκηνικά-μουσική επιμέλεια: Κορνήλιος Ρουσάκης
Κοστούμια: Ομάδα Τέχνης Θεατράλε
Βοηθός σκηνοθέτη: Βιργινία Καλλιοντζή.

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ:




… έτσι γουστάρουμε

Βγήκε που λέτε ο Ολλανδός

και τά είπε όλα χύμα

εμείς οι νότιοι λαοί

τους φάγαμε το χρήμα

αλλά το ποιοί τα φάγανε

είν’το μεγάλο κρίμα.

 

Δεν τάφαγαν εφοπλιστές

ούτε οι τραπεζίτες

δεν γέμισαν σαπιοκοιλιές

μ’αυτά οι τραπεζίτες

αλλού είναι το άδικο

τα φάγαν οι πολίτες

 

Και κεί που θα περίμενε

Ο  γνήσιος λαουτζίκος

να τα καταβροχθίσουμε

σαν πεινασμένος λύκος

εμείς οι αφιλότιμοι

πέσαμε στην κραιπάλη

και σε γυναίκες και ποτά

επήγανε χαλάλι.

 

Αλλά ακούστε κόσμε μου

αν είναι δυνατόν

κάτι που κακοφαίνεται

και μας των ποιητών,

Εκεί στους νότιους λαούς

(Ελλάδα-Ιταλία)

είναι υποανάπτυχτοι

υπάρχει ανωμαλία

κι οι άντρες ερωτεύονται

στην πρώτη ευκαιρία.

 

Όμως δεν κάνουν έρωτα

με σκύλους και με γάτες

ούτε με άντρες βόρειους

δεν είναι κτηνοβάτες

 

Είναι πού λέτε ανώμαλοι

και με γυναίκες πάνε

και μάλιστα πολλές φορές

τρελλά τις αγαπάνε

 

Εκπρόσωπε των δανειστών

Νταισεμπλουμ πώς σε λένε

αυτά που κάνουμε εμείς

ξέρουμε πως σε καίνε

κι αν συνεχίσεις όπως πας

οι ρέγγες θα σε κλαίνε

 

Κι αν έχεις τόσο πρόβλημα

που ξέρουμε και ζούμε

εμείς έτσι γουστάρουμε

ευθέως θα στο πούμε

και με γυναίκες συντροφιά

μπορούμε να τη βρούμε

 

Όσο για σένα Ολλανδέ

άσχημε μισογύνη

αν πάς προς τους Οθωμανούς

κάτι μπορεί  να γίνει.

 

Χωρίς καιρό για χάσιμο

πάρε το αεροπλάνο

τράβα προς  την Ανατολή

στο φίλο σας  Σουλτάνο..

donate button
Please choose the payment system to make a donation




ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΔΗΜΟΥ ΠΑΤΡΕΩΝ-ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΕΚΘΕΣΗΣ ΜΕΜΟΥ ΜΑΚΡΗ

donate button
Please choose the payment system to make a donation

«Ραντεβού» με σημαντικό μέρος από το έργο του μεγάλου και διεθνώς καταξιωμένου γλύπτη Μέμου Μακρή, θα έχει από αύριο (Τετάρτη) 22 Μαρτίου η πόλη της Πάτρας και η ευρύτερη περιοχή, μέσω της Δημοτικής Πινακοθήκης Πατρών.

 

Με τίτλο «Μέμος Μακρής – Από την Αθήνα στο Παρίσι 1934-1950», στις 8.00 το βράδυ ανοίγει τις πύλες της η έκθεση που διοργανώνει ο Πολιτιστικός Οργανισμός του Δήμου Πατρέων σε συνεργασία με το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης.

 

H έκθεση θα φιλοξενηθεί στη Δημοτική Πινακοθήκη Πατρών και θα διαρκέσει έως και το Σάββατο 29 Απριλίου . Πρόκειται για μια από τις σημαντικότερες εκθέσεις που θα φιλοξενήσει η Δημοτική Πινακοθήκη Πατρών στο πλαίσιο των δράσεών της για το 2017,  στην οποία παρουσιάζονται μια σειρά από σχέδια και γλυπτικά έργα του Μέμου Μακρή από τη πρώτη φάση δημιουργίας του καλλιτέχνη.

 

Μέσα από τη φιλοξενία και παρουσίαση των εκθεμάτων, επιχειρείται  να φωτιστεί η πρώιμη καλλιτεχνική δημιουργία του Μέμου Μακρή, της περιόδου μεταξύ Αθήνας και Παρισιού, δηλαδή τη δεκαπενταετία από το 1934, οπότε και ο νεαρός καλλιτέχνης ξεκινά τις σπουδές του στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, έως το 1950, που εγκαθίσταται οριστικά στη Βουδαπέστη.

 

Αφορμή για αυτή την έκθεση που πρωτοπαρουσιάστηκε από το Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τραπέζης στο Μέγαρο Εϋνάρδου στην Αθήνα, στάθηκε η ανακάλυψη μιας σειράς σχεδίων του Μέμου Μακρή από τη Σχολή Καλών Τεχνών, και κυρίως από την περίοδο της Κατοχής, στα κατάλοιπα της πρόσφατα εκλιπούσας ζωγράφου Ελένης Σταθοπούλου (1915–2016), με την οποία ο γλύπτης συνδεόταν αισθηματικά από τα χρόνια των σπουδών του και έως το 1948, οπότε γνώρισε τη μετέπειτα σύζυγό του, τη Σερβογαλλίδα Ζιζή Σίρνιτς.

 

Η σημασία αυτών των περίπου τριάντα φύλλων είναι κομβική για το έργο του Μακρή, δεδομένου ότι πρόκειται για τα μοναδικά σχέδιά του που σώζονται, αφού δεν μας είναι γνωστές μετέπειτα ζωγραφικές του προσπάθειες. Παράλληλα με τα λιγοστά σχέδια συγκεντρώνονται στην έκθεση και αρκετά από τα γλυπτικά έργα του Μακρή που χρονολογούνται στα χρόνια αυτά και συγκροτούν την πρώτη φάση της δημιουργίας του.

Ο Μέμος Μακρής, γλύπτης διεθνούς ακτινοβολίας, χαρακτηρίστηκε σαν ο σημαντικότερος από τους παραστατικούς Έλληνες γλύπτες. Διεθνιστής καλλιτέχνης με πλούσιο έργο, μεγάλος δημιουργός, ακούραστος αγωνιστής της ειρήνης.

Πολύτιμη παρακαταθήκη στους νεότερους, είναι το Μνημείο του Μαουτχάουζεν «Προς τιμή των θυμάτων», το μνημείο της «Διεθνούς Ταξιαρχίας», το μνημείο της «Απελευθέρωσης» στο Πετς, το «Ζευγάρι» που στόλιζε το προαύλιο της Εθνικής Πινακοθήκης, το ηρωικό «κεφάλι» που φιλοτέχνησε και δώρισε στη μνήμη των πεσόντων του Πολυτεχνείου, η «Προτομή του Λένιν» που δώρισε στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας και κοσμεί το αίθριο του κτιρίου της Κεντρικής Επιτροπής, το μνημείο που συμβολίζει την Αμαλιάδα – «μάνα» του Νίκου Μπελογιάννη, το οποίο κοσμεί την πλατεία της πόλης, το άγαλμα του Μάνου Κατράκη στο Κατράκειο Θέατρο, το άγαλμα από ορείχαλκο του ζωγράφου Γιάννη Τσαρούχη μπροστά στο Δημαρχείο Αμαρουσίου Αττικής, ο αδριάντας του Αρχιεπισκόπου και Εθνάρχη της Κύπρου Μακαρίου που βρίσκεται στο Προεδρικό Μέγαρο της Κύπρου,  το γλυπτό που απεικονίζει την κόρη του, με τίτλο, «Η κόρη μου η Κλειώ», στη Ιεράπετρα της Κρήτης στην ομώνυμη πλατεία της πόλης.

 

Ο Μέμος Μακρής γεννήθηκε στην Πάτρα το 1913. Οι κοινωνικές και οικονομικές εξελίξεις της εποχής επηρέασαν από μικρή ηλικία την οικογένεια του Μέμου Μακρή και τον ίδιο. Ο πατέρας του Νικόλαος, με καταγωγή από τους Παξούς, ασχολήθηκε αρχικά με το εμπόριο σταφίδας, όμως η σταφιδική κρίση κατέστρεψε την επιχείρησή του και η οικογένεια Μακρή εγκαταστάθηκε το 1919 στην Αθήνα.

 

Με το τέλος των μαθητικών σπουδών του, άρχισε να εργάζεται σε μια Τεχνική Εταιρεία, όπου πολιτικοποιήθηκε και έγινε μέλος, το 1931, του Κομμουνιστικού Κόμματος.

Το 1934 ξεκίνησε σπουδές γλυπτικής στη Σχολή Καλών Τεχνών. Αρχικά, φοίτησε στο εργαστήριο του Κωνσταντίνου Δημητριάδη. Το 1937 ταξίδεψε για πρώτη φορά στο Παρίσι, όπου γνώρισε τον Απάρτη, επισκέφθηκε τη Διεθνή Έκθεση και ήρθε σε επαφή με τα έργα της ευρωπαϊκής πρωτοπορίας. Επέστρεψε στην Αθήνα και ολοκλήρωσε τις σπουδές του το 1939, στο εργαστήρι του Μιχάλη Τόμπρου.

Από τα φοιτητικά του ακόμα χρόνια, πήρε ενεργά μέρος στο εργατικό κίνημα της χώρας μας και στον κύκλο του περιοδικού «Νέοι Πρωτοπόροι», του περιοδικού που συσπείρωσε την προοδευτική διαννόηση της εποχής, που συνεργάστηκαν πολλοί σημαντικοί καλλιτέχνες όπως ο Τάσσος και που αδιαμφισβήτητα επηρρέασε την καλλιτεχνική παραγωγή τόσο της συγκεκριμένης, όσο και της μετέπειτα περιόδου, φέρνοντας σε επαφή τους έλληνες καλλιτέχνες με την επαναστατική τέχνη και το σοσιαλιστικό ρεαλισμό.

Στο διάστημα της γερμανικής κατοχής συμμετείχε στην Αντίσταση, οργανώνοντας παράνομες ομάδες καλλιτεχνών. Υπήρξε συνιδρυτής του ΕΑΜ Καλλιτεχνών, ιδρυτικό μέλος του «Καλλιτεχνικού Επαγγελματικού Επιμελητηρίου» και ένας από τους οργανωτές της Πανελλήνιας Εκθεσης του 1941 στο «Αρχαιολογικό Μουσείο», την οποία έκλεισαν οι αρχές της Κατοχής, ενώ σύστησε μαζί με τον Βασίλη Ρώτα και τον Μάνο Κατράκη το Θεατρικό Εργαστήρι στο Παγκράτι και έλαβε μέρος σε πλήθος άλλες δράσεις. Μετά την Απελευθέρωση, το ΕΑΜ ανέθεσε στον Μ. Μακρή την οργάνωση του μορφωτικού τομέα. 

Μετά τα Δεκεμβριανά, χάρη στον διευθυντή του Γαλλικού Ινστιτούτου Οκτάβιο Μερλιέ, διέφυγε με υποτροφία στη Γαλλία, επιβάτης στο λίμπερτι Ματαρόα, μαζί με άλλους νέους επιστήμονες και καλλιτέχνες, αρκετοί εκ των οποίων κινδύνευαν λόγω της ένταξής τους στην Αριστερά.

Έφτασε στο Παρίσι στα τέλη του 1945. Εκεί παρακολούθησε μαθήματα κοντά στον Μαρσέλ Ζιμόν και τον Ανρί Λωράν, επισκέφθηκε εκθέσεις και εξέθεσε γλυπτά του στο Σαλόνι Νέας Γλυπτικής και στο Φθινοπωρινό Σαλόνι 1949–1950.

Ομως, το καλοκαίρι του 1950, στην περίοδο του ψυχρού πολέμου, οι γαλλικές αρχές τον απέλασαν, γιατί συμμετείχε στο Συνέδριο της Ειρήνης και σε άλλες φιλειρηνικές εκδηλώσεις. Από τότε εγκαταστάθηκε στη Βουδαπέστη, όπου καθιερώθηκε σαν ένας από τους πιο αξιόλογους γλύπτες της Ουγγαρίας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι από όλες τις πρεσβείες στις οποίες απευθύνθηκε για να γίνει δεκτός, μόνο η ουγγρική ανταποκρίθηκε θετικά, έτσι ο Μακρής, συνοδευόμενος από τη Σερβογαλλίδα σύζυγό του Ζιζή Σίρνιτς, βρέθηκε στη Βουδαπέστη. Το καθεστώς του πολιτικού πρόσφυγα δεν τον εμπόδισε να σταδιοδρομήσει στη Λαϊκή Δημοκρατία της Ουγγαρίας, όπου βρήκε όλες τις κρατικές και θεσμικές προϋποθέσεις για να δημιουργήσει, χωρίς το φόβο των διώξεων. Γρήγορα έγινε μέλος των καλλιτεχνικών συνδικαλιστικών οργάνων της χώρας, πήρε μέρος σε μεγάλες κρατικές εκθέσεις και διοργάνωσε την πρώτη ατομική του έκθεση, στην Εθνική Πινακοθήκη της Βουδαπέστης τον Απρίλιο του 1951, με έργα από την περίοδο του Παρισιού.

Η εγκατάστασή του στην Ουγγαρία, τον βοήθησε να ξεφύγει από την ατομιστική θεώρηση της τέχνης και να την αντιμετωπίσει σαν κοινωνικό φαινόμενο, σα φορέα αξιών που απευθύνεται στο πλατύ κοινό με λειτουργικό προορισμό. Εκεί, είχε την ευκαιρία να πραγματοποιήσει μνημειακά έργα σε ανοιχτούς ή κλειστούς χώρους, έργα που δημιούργησαν «σχολή» στην Ουγγαρία, δουλεμένα στο μέταλλο, χαρακτηριστικό υλικό της πενηντάχρονης προσφοράς του. Φιλοτέχνησε προτομές και αγάλματα προσωπικοτήτων διεθνούς κύρους, αλλά και απλών ανθρώπων, γυναικείες μορφές και γυμνά, ανάγλυφες και ολόγλυφες μνημειακές συνθέσεις. Χρησιμοποίησε το χαλκό, το μολύβι, την πέτρα, το μάρμαρο και την τερακότα. Ειδικά για τις συνθέσεις μεγάλων διαστάσεων χρησιμοποίησε σφυρήλατες και οξυγονοκολλημένες πλάκες χαλκού.

 

Για την προσφορά του, του απονεμήθηκε το ανώτατο βραβείο της Ουγγαρίας «Κόσιουτ». Κύριο περιεχόμενο της δημιουργίας του ήταν ο θρίαμβος της ειρηνικής και της ελεύθερης ζωής, μια κραυγή κατά του φασισμού και της αντίδρασης. Η αντίληψή του για την πλαστική σύνθεση του χώρου, εκφράζει τις πιο σοβαρές αναζητήσεις στο χώρο των εικαστικών τεχνών και μαζί την προσπάθεια για την ιδανική μετάπλαση του αρχαϊκού σε σύγχρονο. Τα έργα του Μ. Μακρή διακρίνονται όμως και για τον ανθρωποκεντρισμό τους. Είναι θέματα που αντλήθηκαν από βιώματα άμεσα, συγκινησιακά, από τις ανθρώπινες σχέσεις.

 

Ο Μακρής επέστρεψε στην Ελλάδα, για πρώτη φορά μετά τον πόλεμο, το 1974, και το 1978 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα. Το 1975, ο καλλιτέχνης ξαναπήρε την ελληνική ιθαγένεια. Οπως χαρακτηριστικά σημείωναν: «Ο χρόνος και η απόσταση δεν αδυνάτισαν τις ρίζες του. Αφαίρεσαν, αντίθετα, τα περιγραφικά εξωτερικά στοιχεία και τόνωσαν τα κύρια και διαρκή, γενικεύοντας τους χαρακτήρες μιας βαθύτερης ελληνικότητας». Με ενθουσιασμό και συγκίνηση, στήθηκε η πρώτη του μεγάλη αναδρομική έκθεση στην Εθνική Πινακοθήκη το 1978. «Από το 1975, που απόχτησα ξανά την ιθαγένειά μου» έλεγε ο Μ. Μακρής, «έρχομαι κάθε χρόνο στην Ελλάδα. Ωστόσο τώρα νιώθω πως έρχομαι για πρώτη φορά, γιατί ήρθα με τα έργα μου μαζί. Πριν είχα το αίσθημα του τουρίστα. Τώρα ήρθα με την «ταυτότητά μου» και να δούμε ποια εντύπωση θα κάνει αυτή η ταυτότητα…».

 

Το 1992 πραγματοποίησε στην Γκαλερί Σκουφά την τελευταία ατομική του έκθεση, πρώτη φορά με μη ανθρώπινο θέμα: τους κάκτους. Έπειτα από σύντομη ασθένεια και ενώ προετοίμαζε αναδρομική έκθεση στη γενέτειρά του την Πάτρα, ο Μέμος Μακρής πέθανε στην Αθήνα τον Μάιο του 1993, σε ηλικία 80 ετών.

 

Οι μαθητές των σχολείων  θα έχουν την ευκαιρία να  ξεναγηθούν στην έκθεση  (τηλ. επικοινωνίας για προγραμματισμό επίσκεψης: 2610 624088)

Παράλληλα θα πραγματοποιηθούν προγραμματισμένες ανοικτές ξεναγήσεις με τον ιστορικό τέχνης Γρηγόρη Αναγνώστου.

Πρόγραμμα ανοικτών ξεναγήσεων 

Τρίτη     28 Μαρτίου       ώρα 7.00μ.μ

Τρίτη      4   Απριλίου      ώρα 7.00μ.μ

Τρίτη      25 Απριλίου       ώρα 7.00μ.μ

Δημοτική Πινακοθήκη: Μαιζώνος 110    (ισόγεια αίθουσα Βιβλιοθήκης)

 

Ώρες λειτουργίας: Τρίτη έως Σάββατο: 10.00π.μ -3.00μ.μ

Τρίτη και Παρασκευή : 6.00μ.μ-9.00μ.μ

Κυριακή & Δευτέρα: κλειστά

 

 

www.patrasculture.gr

 

facebook.com/patrasgallery

πηγη : Γραφείο τυπου δημου Πατρεων

donate button
Please choose the payment system to make a donation




«ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΚΗΝΗ» : «ΓΕΛΩΝΤΑΣ ΑΓΡΙΑ» ,ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ «PUSH …

21-3-2017

 

Με το έργο «Γελώντας άγρια» από την ομάδα «Push Your Art Company» συνεχίζεται το πρόγραμμα του φεστιβάλ «Ανοιχτή Σκηνή – Θεατρικές φωνές της πόλης» που διοργανώνει για έκτη συνεχή χρονιά, ο Δήμος Θεσσαλονίκης.

Οι παραστάσεις θα πραγματοποιηθούν την Παρασκευή 24 και το Σάββατο 25 Μαρτίου 2017, στις 21.00, στο Δημοτικό Θέατρο «Άνετον» – Σκηνή Νίκος Ναουμίδης (Παρασκευοπούλου 42, τηλ. 2310 869869).

Λίγα λόγια για το έργο:

Το «Γελώντας άγρια» είναι ένα κωμικό και συνάμα τραγικό πορτρέτο της σύγχρονης ζωής σε μια μεγαλούπολη, εκεί όπου συνωστίζονται οι ψυχώσεις, οι νευρώσεις, τα πάθη, οι έξεις και οι ορέξεις ανθρώπων μοναχικών, ανέραστων και δυστυχισμένων, έτοιμων για όλα. Ανθρώπων που δεν αποζητούν κάποιο σοβαρό άλλοθι για να συγκρουστούν. Ακόμη και μια κονσέρβα τόνου σε σούπερ μάρκετ τους αρκεί. Όπως ακριβώς συμβαίνει στο έργο αυτό με πρωταγωνίστρια μια νέα Γυναίκα, που ενώ προσπαθεί να πιάσει από το ράφι την κονσέρβα της αρεσκείας της, ένας άγνωστος Άντρας άθελά του την εμποδίζει, με αποτέλεσμα να την εξαγριώσει.

Από κει και πέρα ξετυλίγεται ένα απρόβλεπτο γαϊτανάκι εξομολογήσεων, συγκρούσεων και παρεξηγήσεων. Οι δυο πρωταγωνιστές μιλούν ασταμάτητα επί παντός επιστητού. Για ό,τι τους ενοχλεί, τους αγχώνει, τους φοβίζει, τους εκνευρίζει. Όλα έχουν θέση στο λόγο τους. Και τούτο γιατί το μόνο που επιζητούν, είναι να βρουν κάποιο δίαυλο επικοινωνίας σε έναν κόσμο παλαβό και σκληρό, που αρνείται κάθε ανθρώπινη επαφή.

 

donate button
Please choose the payment system to make a donation

Συντελεστές:

Μετάφραση: Χριστίνα Παπαδάκη, Δημήτρης Φραγκιόγλου

Σκηνοθεσία – μουσική επιμέλεια: Νίκος Ορτεζάτος

Ηθοποιοί: Σοφία Σακελλαρίου, Πέτρος Φραγκόπουλος

Σκηνικά – κοστούμια: Πέτρος Φραγκόπουλος

Επιμέλεια φωτισμών: Πολύβιος Σερδάρης

Φωτογραφίες: Ιωάννα Τοκμακίδου

Promo trailer: Γαβρήλος Ψαλτάκης

Promo teaser: Πάρης Γρηγοράκης

Βοηθοί σκηνοθέτη: Νίκη Ιωαννίδου, Ελισάβετ Παρασκευοπούλου

Βοηθός παραγωγής: Θωμαή Ουζούνη

 

Προπώληση εισιτηρίων στο εκδοτήριο του Δήμου Θεσσαλονίκης στην Πλατεία Αριστοτέλους και στο www.gooddeals.gr

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνούν για πληροφορίες και κρατήσεις θέσεων καθημερινά, από τις 17.30 έως τις 20.30, στο τηλέφωνο 6977 201817.

 

Τιμές εισιτηρίων:

Προπώληση στο εκδοτήριο της Πλ. Αριστοτέλους (από Δευτέρα 20/3 έως την Παρασκευή 24/3): 8€ (κανονικό), 5€ (μειωμένο, ανέργων, ατέλειες ηθοποιών – θεατρολόγων)

Ηλεκτρονική προπώληση: δυο εισιτήρια από 20€ στην τιμή των 13€

Ταμείο θεάτρου (ημέρες παραστάσεων): 10€ (κανονικό), 8€ (μειωμένο), 5€ (ανέργων, ατέλειες ηθοποιών – θεατρολόγων)