ilias sidiropoulos

ΤΑ ΡΕΜΠΕΤΙΚΑ ΤΟΥ «ΟΧΙ» ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

ΤΑ ΡΕΜΠΕΤΙΚΑ ΤΟΥ «ΟΧΙ» ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ
Decrease Font Size Increase Font Size Text Size Print This Page

ΤΑ ΡΕΜΠΕΤΙΚΑ ΤΟΥ «ΟΧΙ» ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

(Ηλία Σιδηρόπουλου)

 

Οι ρεμπέτηδες  μας δεν ήταν δυνατόν να μην ασχοληθούν με τον

Ελληνό-Ιταλικό πόλεμο, το ΟΧΙ, το έπος που γράφτηκε στο Αλβανικό μέτωπο,την Εθνική Αντίσταση και τα πέτρινα χρόνια της κατοχής.

Το 40-41 γράφτηκαν αρκετά τραγούδια εμψύχωσης των φαντάρων μας ,ενώ αλλάχτηκαν και στίχοι σε παλιότερα γνωστά ρεμπέτικα.

 

 

 

ΑΝ ΦΥΓΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ -ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΧΑΤΖΗΧΡΗΣΤΟΣ

Μ.ΒΑΜΒΑΚΑΡΗ-Κ.ΚΟΦΙΝΙΩΤΗ 1940

ΜΗΝ ΣΕ ΦΟΒΙΖΕΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ-ΣΤΕΛΛΑΚΗΣ

ΠΑΝΟΥ ΤΟΥΝΤΑ -ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗ 1941

ΘΑ ΠΑΡΩ ΤΟ ΝΤΟΥΦΕΚΙ ΜΟΥ

ΝΤΑΙΖΗ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ,ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΕΡΟΜΥΤΗΣ-ΜΑΝΩΛΗΣ ΧΙΩΤΗΣ

ΣΤΕΛΙΟΥ ΚΕΡΟΜΥΤΗ 1941

ΑΚΟΥ ΝΤΟΥΤΣΕ ΜΟΥ ΤΑ ΝΕΑ

ΣΤΕΛΛΑΚΗΣ ΠΕΡΠΙΝΙΑΔΗΣ

ΠΑΝΟΥ ΤΟΥΝΤΑ (ΣΤΟΝ ΧΑΒΑ ΤΩΝ «Η ΒΑΡΒΑΡΑ» ΚΑΙ «Η ΜΑΡΙΚΑ Η ΔΑΣΚΑΛΑ»)

ΤΟΥ ΚΕΝΤΑΥΡΟΥΣ ΔΕΝ ΦΟΒΑΜΑΙ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΚΟΓΚΟΣ (ΜΠΑΓΙΑΝΤΕΡΑΣ) 1941

ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ ΑΛΛΑΞΕ ΓΝΩΜΗ

ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ -ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΧΑΤΖΗΧΡΗΣΤΟΣ

Μ.ΒΑΜΒΑΚΑΡΗ-Γ.ΦΩΤΙΔΑ 1941

ΜΕ ΘΑΡΡΟΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΙ

ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΕΡΟΜΥΤΗΣ-ΙΩΑΝΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

ΣΤΟ ΜΠΟΥΖΟΥΚΙ Ο Μ.ΧΙΩΤΗΣ

ΜΑΥΡΟΦΡΥΔΗ-ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗ 1941

ΣΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ ΤΑ ΒΟΥΝΑ

ΜΑΡΚΟΣ –ΑΠ. ΧΑΤΖΗΧΡΗΣΤΟΣ-ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ
(1940) ) PARLOPHONE

ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΧΑΤΖΗΧΡΗΣΤΟΥ

ΨΗΛΑ ΣΤΗΣ ΠΙΝΔΟΥ ΤΑ ΒΟΥΝΑ

Δ.ΓΚΟΓΚΟΥ (ΜΠΑΓΙΑΝΤΕΡΑ) 1941

ΜΑΣ ΦΕΡΘΗΚΕΣ ΜΠΑΜΠΕΣΙΚΑ-ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΣΙΔΕΡΗΣ

ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΕΜΣΗ-Γ.ΠΑΠΑΣΙΔΕΡΗ  1940

Ο ΣΑΛΤΑΔΟΡΟΣ -ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΣΑΡΟΣ

ΜΙΧΑΛΗ ΓΕΝΙΤΣΑΡΗ -ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΤΣΑΡΟΥ

Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΓΕΝΙΤΣΑΡΗΣ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΩΣ ΓΡΑΦΤΗΚΕ Ο ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ «Ο ΣΑΛΤΑΔΟΡΟΣ»

«Εκεί λοιπόν στο υπόγειο που δούλευα στην Κατοχή, το 1941-42, ερχόντουσαν πολλοί σαλταδόροι και πολλοί ήτανε φίλοι μου. Αυτοί ήτανε πάντα καλοντυμένοι, χορτάτοι και φτιαγμένοι στην πένα. Ένας σαλαταδόρος φίλος μου, ένα βράδυ, μου ‘κανε παράπονα γιατί τον ζηλεύανε οι άλλοι, επειδή ήταν κονομημένος πάντα και τον κατηγοράγανε. Μου ‘πε ο άνθρωπος, ότι αυτή τη δουλειά δεν μπορεί να την κάνει όποιος-όποιος -γιατί θέλει ψυχή- επειδή οι Γερμανοί δε χάριζαν. «Αφού δεν μπορούν να την κάνουν, έλεγε, γιατί ζηλεύουνε;». Τότες κι εγώ έγραψα το πρώτο στιχάκι που λέω: «Ζηλεύουνε, δε θέλουνε ντυμένο να με δούνε, μπατίρη θέλουν να με δουν για να φχαριστηθούνε» Και ύστερα, αμέσως, έγραψα και τα άλλα στιχάκια. Το ρεφρέν που λέω: «Θα σαλτάρω, θα σαλτάρω, τη ρεζέρβα να τους πάρω», το έγραψα μετά από λίγες μέρες. Κι όταν το έπαιξα και το τραγούδησα για πρώτη φορά στο μαγαζί, έγινε χαλασμός κόσμου. Το τι έγινε, δεν μπορεί να το βάλει το μυαλό σας! Το ‘παιξα 20 φορές -το λιγότερο- ένα βράδυ. Όσοι το άκουγαν στο μαγαζί κι έφευγαν, το τραγούδαγαν στο δρόμο. Και όταν πήγαιναν στη γειτονιά τους, στα σπίτια τους -τα ίδια. Ο ένας το ‘λεγε, ο άλλος το άκουγε και το μάθαινε έτσι, όλος ο Πειραιάς. Σε λίγες βδομάδες, όλη η Ελλάδα! Στη Θεσσαλονίκη στα μαγαζιά και παντού, τραγουδάγανε το «Σαλταδόρο» -το ξέρει ο Τσιτσάνης. Στο μαγαζί μου, εκεί στη Ζήνωνος, στην Ομόνοια, ερχόντουσαν σαλταδόροι και ακουμπάγανε πολλά λεφτά για να το ακούσουν. Και δεν υπήρχε μαγαζί στην Αθήνα και στον Περαία, που να μη τραγουδάγανε 50 φορές κάθε βράδυ, αυτό το τραγούδι. Αφού, όποιος μουσικός πήγαινε για δουλειά σε μαγαζί, πρώτα ο καταστηματάρχης τον ρώταγε, αν ήξερε να παίξει το «Σαλταδόρο». Ακόμα και στα συγκροτήματα που παίζανε δημοτικά τραγούδια, παίζανε κάθε μέρα το τραγούδι αυτό, που ήτανε ρεμπέτικο. Γιατί ο «Σαλταδόρος» έκανε τους πελάτες και πετάγανε χαρτούρα και παραγγέλνανε συνέχεια και αφήνανε λεφτά στα μαγαζιά. Πολλοί συνάδελφοι που δουλεύανε σ’ άλλα μαγαζιά -και μουσικοί από τα δημοτικά- ερχόντουσαν στο μαγαζί μου και τους έκανα πρόβα το «Σαλταδόρο» για να το λένε στα μαγαζιά τους. Χωρίς «Σαλταδόρο» τα μαγαζιά δεν είχανε επιτυχία, ούτε λεφτά, ούτε τίποτα. Ακόμα και Γερμανοί που είχανε μάθει ελληνικά, τραγουδάγανε το «Σαλταδόρο» -και μη σας φαίνεται παράξενο. Για όλα αυτά λοιπόν, λέω, ότι το τραγούδι μου αυτό είναι ο Ύμνος της Κατοχής. Και όλοι, όπως ξέρω, το παραδέχονται: Όλοι! Γιατί δεν υπάρχει άνθρωπος, από 40-45 χρονών σήμερα, που να μην έχει τραγουδήσει το «Θα σαλτάρω, θα σαλτάρω». Κι όμως, αυτό το τραγούδι, με τόση επιτυχία που είχε, που το ‘ξερε όλη η Ελλάδα, δεν έγινε δίσκος. Στην Αμερική γραμμοφωνήθηκε, εδώ όμως όχι. Ήτανε πολλά -δηλαδή τα αίτια- αλλά ας τα αφήσουμε… Μόνο πριν από 2-3 χρόνια, έβαλα εγώ έναν, για πρώτη φορά και το είπε στο δίσκο. Ο Νταλάρας λέει ότι θα το τραγουδήσει τώρα, γιατί του αρέσει πολύ και το ‘χει μάθει καλά και το λέει. Είμαι υπερήφανος πολύ που εγώ έχω γράψει τον Ύμνο της Κατοχής, και όπως δεν ξεχνιέται ποτέ η Κατοχή, έτσι δεν ξεχνιέται και ο «Σαλταδόρος» που βγήκε μέσα απ’ αυτή». …ΜΙΧΑΛΗΣ ΓΕΝΙΤΣΑΡΗΣ

«Απάνω που ξεβίδωνε την έβδομη τη βίδα,
του ρίξανε οι Ιταλοί με μία αραβίδα.
Απάνω που ξεβίδωνε την τέταρτη ρεζέρβα,
οι Γερμανοί στα σπλάχνα του τού ρίξανε μια σφαίρα»

ΠΑΡΑΛΑΓΗ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ ΠΟΥ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΝ ΣΤΗΝ ΣΑΛΟΝΙΚΗ..

 

Ο ΤΡΑΥΜΑΤΙΑΣ

ΣΤΕΛΛΑ ΧΑΣΚΙΛ

Β,ΤΣΙΤΣΑΝΗ 1949

 

Share This Post | Μοιραστείτε αυτο το αρθρο

You must be logged in to post a comment Login