©Mynima-Hellas.com

Δήλωση Νίκου Κατσουρίδη επικεφαλής του εκλογικού επιτελείου Σταύρου Μαλά 1 Δεκεμβρίου 2012

Δήλωση Νίκου Κατσουρίδη επικεφαλής του εκλογικού επιτελείου Σταύρου Μαλά 1 Δεκεμβρίου 2012
Decrease Font Size Increase Font Size Text Size Print This Page

Δήλωση Νίκου Κατσουρίδη επικεφαλής του εκλογικού επιτελείου Σταύρου Μαλά 1 Δεκεμβρίου 2012

Ο κ. Αναστασιάδης και ο ΔΗΣΥ αφού για δύο ολόκληρα χρόνια στήριζε την πολιτική του Προέδρου της Δημοκρατίας στο Κυπριακό και μάλιστα σε ορισμένα σημεία υπερθεμάτιζε, αποφάσισε ένα πρωί ότι θα διαφωνούσε με τον Πρόεδρο και τη διαχρονική πολιτική του ΔΗΣΥ στο Κυπριακό. Αυτή η πράξη του υπήρξε προϊόν της απόφασης να διεκδικήσει τις προεδρικές εκλογές.

Απόλυτο δικαίωμα του ΔΗΣΥ να διεκδικήσει τις εκλογές. Απόλυτο δικαίωμα του να αρνηθεί τη διαχρονική πολίτικη του, όπως άλλωστε έκανε το 1992 για να μπορέσει να πραγματοποιήσει αυτή τη φιλοδοξία.

Αφού σιγά – σιγά μετακινήθηκαν όσο μπορούσαν στο Κυπριακό προς τις θέσεις του «ενδιάμεσου» χώρου, προχώρησαν στην εξαγγελία υποψηφιότητας και προγράμματος.

Δεν θεώρησαν τότε ότι χρειαζόταν κοινή συμφωνία, κοινή διακήρυξη και από κοινού εξεύρεση υποψηφίων με αυτούς που θα σχημάτιζαν Κυβέρνηση Εθνικής Σωτηρίας. Κανένας διάλογος.

Όταν για διάφορους λόγους απέτυχε η προσπάθεια του «ενδιάμεσου» χώρου, τότε άρχισε τις διαβουλεύσεις με το ΔΗΚΟ με το οποίο κατέληξαν σε κοινή διακήρυξη και συμφωνία. Στη κοινή αυτή διακήρυξη απαρνήθηκε ο υποψήφιος Πρόεδρος σειρά διαχρονικών του θέσεων αλλά και την καρδιά της δικής του θεώρησης για επίλυση του Κυπριακού.

Η πεμπτουσία της αντίληψης του κ. Αναστασιάδη για επίλυση του Κυπριακού μέσα στην πενταετία που φεύγει ήταν η άμεση συμμετοχή της Τουρκίας σε μία Διεθνή ή Διευρυμένη Διάσκεψη ή Διευρυμένες Συνομιλίες͘ γιατί άλλαξε πολλές μορφές η πρόταση Αναστασιάδη μέχρι να βρει λιμάνι, όπου η Τουρκία κατά τον αρχιτέκτονα της σκέψης θα έμπαινε στη γωνιά και θα υποχρεωνόταν να ακολουθήσει λογική στάση στο Κυπριακό.

Η κοινή διακήρυξη με το ΔΗΚΟ τερμάτισε όπως νόμισαν και οι συνεργάτες του στο ΔΗΚΟ αυτή την βασικότατη θέση του κ. Αναστασιάδη, με την οποία βέβαια το ΔΗΚΟ διαφωνούσε πάντοτε και την απέρριπτε κατηγορηματικά.

Στη συνέχεια ο κ. Αναστασιάδης σε δημόσιες εμφανίσεις του επανέφερε και τη θέση του για συμμετοχή και εμπλοκή της Τουρκίας στις συνομιλίες.

Την ίδια στιγμή εξήγγειλε θέσεις αναφορικά με τον τρόπο διαχείρισης και λήψης αποφάσεων στο Κυπριακό, που θα δημιουργούσαν όπως θεώρησε το επιτελείο του, την εικόνα ενός πλήρως συλλογικού διαχειριστή του Κυπριακού. Σ’ αυτή τους την προσπάθεια εν πολλοίς απαρνήθηκαν και τα συνταγματικά δικαιώματα του Προέδρου, αλλά και τις φοβερές πρακτικές δυσκολίες εφαρμογής των πολύπλοκων διαδικασιών που εισηγήθηκαν. Κυρίως, όμως, ουσιαστικά οι προτάσεις αυτές θα ακύρωναν την λαϊκή εντολή γιατί ο λαός εκλέγει Πρόεδρο να διαχειριστεί το Κυπριακό με βάση τις δικές του πολιτικές και το δικό του πρόγραμμα. Με συλλογικότητα μεν αλλά και με σταθερή γραμμή και αρχές δε. Δεν εκλέγει ένα συντονιστή των διαφορετικών αντιλήψεων και προσεγγίσεων.

Βέβαια πριν προλάβουν να αφομοιώσουν οι πολιτικοί σύμμαχοι την νέα αντίληψη περί συλλογικότητας, το επιτελείο του κ. Αναστασιάδη εφηύρε το θεώρημα του 75%. Δηλαδή, ο Πρόεδρος δεσμεύεται από τις συλλογικές αποφάσεις μόνον εφόσον αυτές συγκεντρώνουν το 75% της δύναμης των Κομμάτων.

Με άλλα λόγια χωρίς τη ψήφο του ΔΗΣΥ δεν σχηματίζεται πλειοψηφία και άρα ο Πρόεδρος αποφασίζει ο ίδιος.

Συμπέρασμα; Η συλλογικότητα απέδρασε για τας αιώνιους μονάς.

Ως ήταν φυσικό, αυτές οι αλληλοσυγκρουόμενες θέσεις και προσεγγίσεις προκάλεσαν το γνωστό αποτέλεσμα άρνησης των ψηφοφόρων του ΔΗΚΟ να στρατευτούν στην υποψηφιότητα Αναστασιάδη. Αυτό με την σειρά οδήγησε στην ανάγκη να εμφανιστεί στην Κ.Ε. ΔΗΚΟ και να εξηγήσει τις θέσεις του. Αυτή η ομιλία θα μπορούσε να έχει τον τίτλο «Ζητώ Συγνώμη».

Ζητώ συγνώμη για την θέση μου το 2004.

Ζητώ συγνώμη για την επιστολή προς την Ε.Ε. για το δημοψήφισμα.

Ζητώ συγνώμη από τους ΔΗΚΟικούς για όσα καταλογίζαμε για δεκαετίες στο Κόμμα τους και στους ιστορικούς ηγέτες του ΔΗΚΟ, Κυπριανού και Παπαδόπουλο.

Ζητώ συγνώμη για την στάση μας απέναντι στην δεκαετία του Σπύρου Κυπριανού.

Ζητώ συγγνώμη που καταχωρίσαμε την πενταετία και τις πολιτικές του Τάσσου Παπαδόπουλου στις καταστροφικές πενταετίες και πολιτικές.

Ζητώ συγνώμη για την στάση μας προς το ΔΗΚΟ για τα χρόνια που συμμετείχε στην διακυβέρνηση Χριστόφια.

Ανεξάρτητα από όλες αυτές τις μεταστροφές και τα συγνώμη, η ουσία της πολιτικής του κ. Αναστασιάδη στο Κυπριακό σήμερα είναι η θεώρηση του για λύση χαλαρής ομοσπονδίας. Μια λύση την οποία κανένα άλλο πολιτικό κόμμα δεν αποδέχτηκε ποτέ και δεν την αποδέχεται μέχρι σήμερα. Μια λύση που δημιουργεί προϋποθέσεις εφόσον επιτευχθεί, για μελλοντικές σοβαρές περιπέτειες στο Κυπριακό και στην Κύπρο͘ ερώτημα για τον απλό ψηφοφόρο είναι το εξής:

Όσοι υποστηρίζουν λύση ισχυρής ομοσπονδίας βασισμένη σε αρχές πως μπορεί να ψηφίσουν ένα Πρόεδρο που υποστηρίζει την χαλαρή ομοσπονδία;

Όσοι υποστηρίζουν ότι ούτε η ισχυρή ομοσπονδία δεν αποτελεί λύση του Κυπριακού πως μπορεί να υποστηρίζουν ένα υποψήφιο που στηρίζει την χαλαρή ομοσπονδία;

Πόσο μάλλον εκείνοι που έστω και λανθασμένα, κατά την γνώμη μας, θεωρούν ότι το Κυπριακό δεν πρέπει να λυθεί με βάση την λύση ομοσπονδίας.

Συμπερασματικά όποιος επιλέγει την υποψηφιότητα του κ. Αναστασιάδη, στο Κυπριακό τουλάχιστον, δεν μπορεί να είναι σίγουρος τι ψηφίζει.

Η μόνη επιλογή διεξόδου στο κυπριακό είναι η επιλογή της υποψηφιότητας Σταύρου Μαλά.

 

Share This Post | Μοιραστείτε αυτο το αρθρο

You must be logged in to post a comment Login