©Mynima-Hellas.com

Πώς ο Ελληνισμός επιβίωσε 30 αιώνες.

Πώς ο Ελληνισμός επιβίωσε 30 αιώνες.
Decrease Font Size Increase Font Size Text Size Print This Page

Αρθρο του Βασίλη Γκίκα

Οι Νεοέλληνες είμαστε υπερήφανοι γιά το ότι το Γένος μας
επιβίωσε γιά πάνω από τρεις χιλιετίες. Δεν αποτελεί μία σύγχρονη μόνο
διαπίστωση, μαρτυράτε εις τους αιώνας από την αδιάλειπτη χρήση της Ελληνικής
γλώσσας, υπήρχαμε, υπάρχουμε και θα υπάρχουμε γιά πάντα. Όταν, λοιπόν, τίθεται
το ερώτημα, γιατί και πώς επιβίωσε ο Ελληνισμός, οι συνήθεις απαντήσεις κυμαίνονται,
από το μας φυλάει ο Θεός, μέχρι την πίστη στη διαχρονική Υπεροχή του Ελληνικού
Πνεύματος.

Τα παραπάνω φαντάζουν Υπερβατικές Δοξασίες. Όμως, μελετώντας το
παρελθόν ο κάθε αντικειμενικός Παρατηρητής, διαπιστώνει ότι ο Ελληνισμός
επιβιώνει μέσω της διαχρονικής διατήρησης της κοινής Γλωσσικής Κληρονομιάς και
των Κοινών Ηθών, Αξιακού Συστήματος. Οι Φορείς και Θεσμοί, οι οποίοι κατάφεραν
να διασφαλίσουν την Πολιτισμική, την Πολιτική και τη γλωσσική συνέχεια ενός
Γένους, τόσο αρχαίου, μέσα σε αιώνες εισβολών, επιδρομών και Κατακτήσεων ήταν η
Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κι η Ορθόδοξη Εκκλησία.

Ο Νικήτας Χωνιάτης μας περιγράφει, ήδη από την 12ο αιώνα, το
συνειδησιακό πλαίσιο των μεσαιωνικών Ρωμαίων ή Ρωμιών, σε επίπεδο θεσμικό κι
Εθνοτικό. Αυτό βασιζόταν, στο να κατέχει κάποιος το ελληνίζειν στη γλώσσα, ν’ ακολουθεί
τα Ρωμαίικα Ήθη και να είναι Χριστιανός. Αυτό το τρίπτυχο αντανακλά επακριβώς
το Ομόγλωσσο, το Ομότροπο και το Ομόθρησκο, όπως αυτά αναφέρονται στον Ηρόδοτο.
Τα εν λόγω χαρακτηριστικά, όπως κι οι θεσμικές δικλείδες, οι οποίες τα
προώθησαν και τα διαφύλαξαν, διασφάλισαν τη συνειδησιακή συνέχεια και τη φυσική
επιβίωση του Ελληνισμού.

Επιστρέφοντας στο σήμερα και στον αυθόρμητο συλλογισμό της
πλειοψηφίας του Ελληνικού πληθυσμού, το μας φυλάει ο Θεός αντανακλά την
Ορθόδοξη Πίστη, συνδυαστικά με την αντίληψη περί Υπεροχής του Ελληνικού
Πνεύματος και Πολιτισμού. Μιάς αντίληψης, η οποία πηγάζει στη Βυζαντινή θέση
περί νέου Περιούσιου Λαού, σε συνάρτηση με τη μελέτη και διατήρηση της Αρχαίας
Ελληνικής Γραμματείας. Όπως αναφέρει ο Άγιος Κύριλλος στους Άραβες, εξ ημών
προήλθον άπασαι αι Τέχναι.

Η Βασιλεία των Ρωμαίων έχει πάψει να υπάρχει εδώ και 500 περίπου
χρόνια, ως εκ τούτου, ο μοναδικός Αυτοκρατορικός Θεσμός, ο οποίος απομένει στον
Ελληνισμό είναι η Εκκλησία. Στα 400 με 500 χρόνια Οθωμανικής Διοίκησης, ήταν ο
Κλήρος κι ο Οικουμενικός Πατριάρχης αυτοί οι οποίοι ανέλαβαν το αποκλειστικό
βάρος-ευθύνη της διατήρησης, κατ’ αρχάς του Ομόδοξου -και δια μέσω αυτού- του
Ομότροπου και του Ομόγλωσσου. Η Εκκλησία απετέλεσε γιά τη Ρωμιοσύνη ό,τι
απετέλεσε η Κιβωτός του Νώε γιά τη ζωή στην Οικουμένη.

Ήταν αυτοί οι Ρωμιοί οι οποίοι πήραν τα όπλα, υπέρ Πίστεως και
Πατρίδος κι έδωσαν σάρκα κι οστά στον Νέο Ελληνισμό.

Οι εποχές άλλαξαν και συνεχώς αλλάζουν, αλλά είναι μέγιστη
ανευθυνότητα να διαρραγεί η Οργανική Σχέση Πίστεως και Πατρίδας.

Η θεσμική έκφραση των παραπάνω, έγκειται στην υπάρχουσα σχέση
Κράτους-Εκκλησίας, όπως αυτή διατυπώνεται στο Ελληνικό Σύνταγμα. Ο εκάστοτε
Πρωθυπουργός, η εκάστοτε Κυβέρνηση κι οι εκάστοτε Διανοητές οφείλουν να
συνειδητοποιήσουν το ειδικό βάρος της αλληλεξάρτησης Ελληνισμού-Χριστιανισμού.
Ως εκ τούτου, πολιτικές αποφάσεις, οι οποίες αγγίζουν το εν λόγω ζήτημα, δεν
πρέπει να διακατέχονται από ιδεοληπτικές ερμηνείες κι από ψηφοθηρικές
σκοπιμότητες.

Share This Post | Μοιραστείτε αυτο το αρθρο

You must be logged in to post a comment Login