©Mynima-Hellas.com

Αλέκα Παπαρήγα ,για Εθνικές εκλογές : Ισχυρό ΚΚΕ για αποτελεσματική- εργατική – λαϊκή αντιπολίτευση την επομενη μερα .

Αλέκα Παπαρήγα ,για Εθνικές εκλογές : Ισχυρό ΚΚΕ για αποτελεσματική- εργατική – λαϊκή αντιπολίτευση την επομενη μερα .
Decrease Font Size Increase Font Size Text Size Print This Page

Συνέντευξη της Αλέκας Παπαρήγα στην εφημερίδα Τα Νέα

Εθνικές εκλογές σε συνθήκες ακραίας πόλωσης. Ποιο είναι το διακύβευμα;

            Το
διακύβευμα για το λαό βρίσκεται στον αντίποδα του διακυβεύματος που θέτει η ΝΔ
και ο ΣΥΡΙΖΑ, τα υπόλοιπα κόμματα. Στην κάλπη αναμετρώνται κομματικά
ψηφοδέλτια, στην πραγματικότητα συνιστά διαπάλη ανάμεσα σε δύο αντίπαλα
στρατόπεδα: Το ένα περιλαμβάνει τις δυνάμεις του κεφαλαίου, που περνάνε κάθε
μέρα σε νέες επιθετικές κινήσεις κατά του λαού και τα κόμματα που
διαχειρίζονται τα συμφέροντά του με διάφορες παραλλαγές, που καταλήγουν στον
ίδιο αντιλαϊκό σκοπό. Το άλλο είναι η εργατική τάξη, οι φτωχοί
αυτοπασχολούμενοι στις πόλεις και στην ύπαιθρο, η νεολαία και οι γυναίκες των
εργατικών – λαϊκών οικογενειών, οι επιστήμονες και καλλιτέχνες και όλοι όσοι
υποφέρουν από την καταθλιπτική πίεση των μονοπωλίων, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Το
ζητούμενο δεν είναι αν θα προκύψει αυτοδύναμη κυβέρνηση ή συνεργασίας με τα
προσωπεία της κεντροδεξιάς ή κεντροαριστεράς, αλλά αν ένα μεγαλύτερο μέρος του
λαού στείλει ψήφο – μήνυμα ότι μπορεί η οικονομική καπιταλιστική κρίση να του
άδειασε της τσέπες, όμως του απέφερε πολιτική πείρα: Χειραφέτησης από την
ασφυξία των ψεύτικων διλημμάτων του μονοδρόμου της καπιταλιστικής ανάπτυξης,
αυτοπεποίθησης στην δύναμή του να δώσει δυναμική στον αγώνα για τα οξυμμένα
προβλήματα του, ετοιμότητας απάντησης στη νέα βάρβαρη ατζέντα της ΕΕ, να βάλει
εμπόδια, να αποσπάσει να διεκδικήσει τα δικαιώματα του.

            Η
Κεντρική Επιτροπή στο κάλεσμά της για τις εκλογές προτάσσει 19 άξονες
συγκεκριμένων κοινωνικών προβλημάτων για συσπείρωση και συμπόρευση, ώστε
απέναντι στην επόμενη κυβέρνηση να υψωθεί 
η -όσο γίνεται πιο αποτελεσματική- εργατική – λαϊκή αντιπολίτευση. Αυτή
η εξέλιξη εξαρτάται από την ενίσχυση του ΚΚΕ στην κάλπη και την συμπόρευση μαζί
του νέων δυνάμεων στο κίνημα. Όταν εμείς αναφερόμαστε στο κίνημα, εννοούμε τον
οργανωμένο αγώνα που ριζώνει στον τόπο δουλειάς, στη λαϊκή συνοικία, στον
κλάδο, στην περιοχή, στους χώρους της παιδείας, που συνενώνεται πανελλαδικά σε
αντικαπιταλιστική, αντιμονοπωλιακή, διεθνιστική κατεύθυνση. Αυτό το κίνημα
είναι σε θέση να φέρει σε δύσκολη θέση την επόμενη κυβέρνηση, να ενσαρκώσει τη
γνήσια λαϊκή αντιπολίτευση.

            Η
εργατική – λαϊκή αντιπολίτευση δεν είναι αυτοσκοπός, είναι ο δρόμος της ταξικής
πάλης για την αντιμετώπιση οξυμμένων προβλημάτων, αλλά και της συγκέντρωσης
δυνάμεων με λαϊκή επιλογή την ανατροπή της δικτατορίας των μονοπωλίων, την
εργατική, λαϊκή εξουσία.

            Ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγορεί το
ΚΚΕ γιατί δεν μπαίνει σε κυβερνήσεις συνεργασίας, υποστηρίζοντας ότι αν η στάση
του Κόμματος ήταν διαφορετική, από το 2012, θα υπήρχε και άλλη εξέλιξη στα
πράγματα. Τι απαντάτε;

            Αν
το ΚΚΕ το 2012 και το 2015 είχε υποχωρήσει στην πίεση της λαϊκής ελπίδας και
αυταπάτης -που είχε προσχεδιασμένα καλλιεργήσει ο ΣΥΡΙΖΑ- θα ήμασταν συνένοχοί
του. Το χειρότερο: Δεν θα είχαν αναπτυχτεί και αυτοί οι αγώνες που
ξεδιπλώθηκαν, χάρις στους οποίους ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε έστω και αυτές τις
παραχωρήσεις. Βέβαια δεν κρύψαμε από το λαό ότι του πήρε 10 και του επέστρεψε
προεκλογικά 1, τακτική που φαίνεται ότι θα μιμηθεί και η επόμενη κυβέρνηση,
ώστε να κρατήσει το λαό στη γωνία.

            Το
ΚΚΕ έχει πάρει μαθήματα και από την πείρα της συμμετοχής σε κυβερνήσεις
συνεργασίας κομμάτων, όπως το ΚΚ Γαλλίας, Ιταλίας κλπ, σε κράτη-μέλη της ΕΕ,
αλλά και σε άλλες ηπείρους. Η συνεργασία ζημίωσε τους λαούς, υπονόμευσε το
κίνημά τους, έγινε παράγοντας συντηρητικοποίησης και ενίσχυσης της
μοιρολατρίας.

            Ο ΣΥΡΙΖΑ διαφέρει από
τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, πόσο «αριστερή» κυβέρνηση υπήρξε και τι κατάφερε υπέρ των
λαϊκών στρωμάτων;

            Κάποιες
διαφορές ιστορικού και συνθηματικού χαρακτήρα υπάρχουν, όμως από τους πρώτους
κιόλας μήνες της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ ελαχιστοποιήθηκαν, ενώ
επανεμφανίζονται πάλι κυρίως προεκλογικά. Οι διαφορές τους βρίσκονται βασικά
στην τακτική προσεταιρισμού, χειραγώγησης και παθητικοποίησης του λαού, των
αγωνιστικών δυνάμεων. Οι διαφορές τους ακόμα και όταν παίρνουν την μορφή
οξύτατης πόλωσης, αποτελούν στήριγμα για το σάπιο εκμεταλλευτικό σύστημα
ιδιαίτερα σε συνθήκες που το αντικαπιταλιστικό αντιμονοπωλιακό κίνημα δεν έχει
αποκτήσει μεγάλη δυναμική. Οδηγούν στην μετάγγιση επιρροής και ψήφων από το ένα
κόμμα στο άλλο, από τον ένα πόλο στον άλλο, στην εκτόνωση, στην απώλεια
πολύτιμου χρόνου για τη λαϊκή αντεπίθεση.

            Ανήκετε σε μία γενιά
πολιτικών που έζησαν σημαντικούς σταθμούς στην Ιστορία. Ο ΣΥΡΙΖΑ πήγε πίσω το
λαϊκό κίνημα και έκανε ζημιά σε αυτό που ονομάζουμε «αριστερό – προοδευτικό
χώρο»;

            Η
ΝΔ μαχητικά επιδιώκει να εδραιώνει, να αναπαράγει την συντηρητικοποίηση,
ιδιαίτερα στις νεότερες ηλικίες, με το «μαστίγιο» και το «καρότο», επιδιώκει να
βάλει το κίνημα σε μακρόχρονο σιωπητήριο.

            Ο
ΣΥΡΙΖΑ, εκτός από την αξιοποίηση του «μαστιγίου» και του «καρότου», εμποδίζει
τη ριζοσπαστικοποίηση με την αλλοίωση και δυσφήμιση αριστερών, ριζοσπαστικών,
πατριωτικών αντιϊμπεριαλιστικών ιδεών. Με το δικό του δηλαδή τρόπο ενισχύει την
συντηρητικοποίηση, την παθητικοποίηση, τη μοιρολατρία και τον «εκσυγχρονισμένο»
αντικομουνισμό.

            Οι
γνωστές «πλατείες» και τα προς εντυπωσιοθηρεία ΣΥΡΙΖΑίικα χάπενινγκς, το
λαθρεμπόριο σε βάρος της ιστορίας του κομμουνιστικού κινήματος, είναι τα
εργαλεία του ΣΥΡΙΖΑ για να πλασάρεται ως αριστερό κόμμα αντίστασης, ακόμα και
όταν συνεργάσθηκε με τους ΑΝΕΛ και τώρα διεκδικεί τον ιστορικά πια ξεπερασμένο
ρόλο της σοσιαλδημοκρατίας.

            Το
ΚΚΕ μετράει τη δύναμη και τη δράση του με κριτήριο αν από θέση πρωτοπορίας
συμβάλλει ο λαός να βγει στο προσκήνιο, να απελευθερώσει τις κρυμμένες δυνάμεις
που διαθέτει ως την τελική του νίκη.

            Ως ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ
βρεθήκατε και στο Συμβούλιο Αρχηγών για το Σκοπιανό το 1992, ενώ ζήσατε και την
περίοδο των διαπραγματεύσεων του Βουκουρεστίου το 2008. Ο ΣΥΡΙΖΑ επιτέθηκε με
ιδιαίτερο μένος στο ΚΚΕ για την στάση του απέναντι στη Συμφωνία των Πρεσπών. Έγιναν
υποχωρήσεις και γιατί η λύση δεν είχε επιτευχθεί τα προηγούμενα χρόνια;

            Εμείς
από το 1992 συνδέαμε το θέμα του γεωγραφικού όρου της ονομασίας, με την
στρατηγική του ιμπεριαλισμού στα Βαλκάνια που με το «διαίρει και βασίλευε», την
εκμετάλλευση υπαρκτών και ανύπαρκτων μειονοτικών ζητημάτων, αλλάζει σύνορα, με
«βελούδινα» διαζύγια και με τον πόλεμο, όπως έγινε στην περίπτωση της
Γιουγκοσλαβίας. Αν το 1992 ένα σημαντικό μέρος του λαού, σε συνθήκες
εθνικιστικού παραληρήματος από τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ ως τον τότε Συνασπισμό,
συγκέντρωσε την προσοχή του μόνο στο όνομα, σήμερα δεν κρύβεται πια ότι η
συμφωνία των Πρεσπών είναι αμερικανοΝΑΤΟϊκή και ευρωενωσιακή και γι’ αυτό
δυνητικά μπορεί να αξιοποιηθούν αν χρειαστεί ζητήματα όπως «μακεδονική»
εθνότητα, «μακεδονική γλώσσα». Εξίσου σοβαρό είναι ότι ευρωατλαντικοί ηγέτες
και ο κ. Τσίπρας υποστηρίζουν ότι η συμφωνία αυτή αποτελεί παράδειγμα και οδηγό
«λύσης» για το Κυπριακό, το Παλαιστινιακό και στο Αιγαίο.

            Τουρκική
προκλητικότητα. Θεωρείτε πιθανό ένα «θερμό επεισόδιο» στο Αιγαίο και για ποιους
λόγους η Άγκυρα επιδιώκει την ένταση;

            Ήδη
από κυβερνητικά στελέχη των ΗΠΑ, αξιωματούχους του ΝΑΤΟ, αλλά και στην Ελλάδα
έχουν διατυπωθεί ανησυχίες για ένα θερμό επεισόδιο στη διάρκεια επιχείρησης
αναχαίτισης. Αυτό το επεισόδιο ακόμα κι αν αποφευχθεί δεν δικαιολογεί εφησύχαση
του ελληνικού λαού, όταν η περιοχή φλέγεται κυριολεκτικά, καθώς ο δρόμος του
πετρελαίου και του φυσικού αερίου είναι ποτισμένος με το αίμα των λαών. Η
ένταση στο Αιγαίο είναι όπλο, στα χέρια των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ, άσκησης εκβιασμών και
στο εσωτερικό της κάθε χώρας, ώστε να προετοιμάζονται οι λαοί να δεχθούν
αρνητικές για τα συμφέροντα τους «λύσεις», να δέχονται αδιαμαρτύρητα οι χώρες
τους να μετατρέπονται απ΄ άκρη σε άκρη σε αμερικανοΝΑΤΟϊκή βάση εξαπόλυσης
πολέμων. Ο ΣΥΡΙΖΑ ξεπέρασε και τη ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, τα έδωσε όλα. Η ΝΔ, το Κίνημα
Αλλαγής δεν άνοιξαν το στόμα τους, επιδοκίμασαν. Για τον κ. Βαρουφάκη επίσης
δεν υπάρχει θέμα, επικροτεί.

            Πιστεύετε ότι το
ενεργειακό πρόγραμμα της κυπριακής Δημοκρατίας μπορεί να οδηγήσει σε λύση του
Κυπριακού ή μπορεί να αποτελέσει θρυαλλίδα εξελίξεων που θα οδηγήσουν σε νέα
τραγωδία; Η Τουρκία θα απειλήσει εταιρείες ή έχει σαν μοναδικό στόχο τις εκ του
ασφαλούς προκλήσεις ως μέσο πίεσης;

            Οι
υπόγειες ή υποθαλάσσιες πηγές πρώτων υλών και ενέργειας, που ανήκουν μόνο στους
λαούς, είναι παράγοντας κοινωνικής ευημερίας, όμως μετατρέπονται σε παράγοντα
επικίνδυνων ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών που μπορεί να φθάσουν ως τον πόλεμο,
ενώ δεν ξεχνάμε τη φτώχεια, τη μετανάστευση. Η αιτία μια: Την ιδιοκτησία και
αξιοποίησή τους σφετερίζονται οι καπιταλιστές. Το Κυπριακό ,που από τις
ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ έχει «ξεχαστεί» ως πρόβλημα εισβολής κατοχής, οδηγείται από την
προμελετημένη διχοτόμηση στη ντεγιούρε. Τσιμουδιά γι΄ αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΝΔ, το
ΚΙΝΑΛ, το ΜΕΡΑ κλπ. Όλοι καλύπτονται πίσω από την θέση περί «δίκαιης και
βιώσιμης λύσης» (το προσφιλές τσιτάτο των ιμπεριαλιστών).

            Σε περίπτωση τουρκικής
απειλής στην Κύπρο ή στο Αιγαίο θεωρείτε ότι Ελλάδα και Κύπρος μπορούν να
υπολογίζουν σε «συμμάχους»;

            Οι
κυβερνήσεις, τα κόμματα του καπιταλιστικού μονόδρομου έχουν συμμάχους, τις ΗΠΑ,
ΝΑΤΟ, την ΕΕ -και αν όχι ολόκληρη- τις πιο ισχυρές δυνάμεις της. Σύμμαχοι στην
λογική διχοτόμησης, συγκυριαρχίας, στην κερδοφορία του κεφαλαίου. Πάνω απ’ όλα
θέλουν να μη διαταραχθούν οι σχέσεις του ελληνικού και τούρκικου κράτους στα
πλαίσια των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών. Άλλοτε ασκούν μεγαλύτερη πίεση στην
Τουρκία, όπως τώρα που διεκδικεί αναβάθμιση του γεωστρατηγικού της ρόλου και
προσωρινή συμμαχία με τη Ρωσία, άλλοτε προς την Ελλάδα, ανάλογα τί τους
συμφέρει στη συγκεκριμένη συγκυρία.

            Αν
η Τουρκία υποχωρήσει στην αξίωση των ΗΠΑ να σταματήσει την προμήθεια εξοπλισμού
από τη Ρωσία, είναι πολύ πιθανό -αν όχι και βέβαιο- να πάρει μεγάλα
ανταλλάγματα και στο Αιγαίο και στο Κυπριακό κλπ.

            Γιατί ΚΚΕ και ποιος
είναι ο στόχος του Κόμματος σε αυτές τις εκλογές;

            Το
ΚΚΕ να βγει στην κάλπη πιο δυνατό, πράγμα που σημαίνει πολλαπλάσια δύναμη του
ίδιου του λαού. Να κάνουν το βήμα χιλιάδες αγωνιστές ρίχνοντας το ψηφοδέλτιο
του ΚΚΕ, καθώς είναι ορατές θετικές διεργασίες, μεγαλύτερο ενδιαφέρον να μας
ακούσουν σε σύγκριση με το πρόσφατο παρελθόν, έχουν εκτίμηση για το ρόλο του
στην λαϊκή αντίσταση-διεκδίκηση. Την αντιλαϊκή γραμμή τη διαμορφώνει στη βουλή
κατά πρώτο λόγο η εκάστοτε κυβέρνηση, αλλά παίζει ρόλο και τι αντιπροσωπεύουν τα
κόμματα που βρίσκονται στην αντιπολίτευση. Η ΝΔ, το Κίνημα Αλλαγής, ψήφισαν την
πλειοψηφία των νομοσχεδίων που έκαναν προκλητικές παραχωρήσεις στους
επιχειρηματικούς ομίλους, την ίδια ώρα που έτρεχαν τα βάρβαρα μνημονιακά μέτρα.
Και όταν για τις ανάγκες της καταξίωσής τους ως αντιπολιτευόμενης, αντιΣΥΡΙΖΑ
δύναμης τα καταψήφιζαν, πρόβαλλαν προσχηματικές διαδικαστικού χαρακτήρα
δικαιολογίες και όχι θέματα αρχής.

            Αποδείχθηκε
ότι το δίλημμα δεξιά-αντιδεξιά εξελίχθηκε σε συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, ο
«αντιδεξιός» και «αντιΠΑΣΟΚ» ΣΥΡΙΖΑ συγκυβέρνησε με τους ΑΝΕΛ, τώρα
συμπορεύεται με πρωτοκλασσάτα στελέχη του ΠΑΣΟΚ και άλλα πρώην στελέχη της ΝΔ
π.χ. την κυρία Παπακώστα. Αυτοί που εξέπεμπαν μύδρους κατά Βαρουφάκη σήμερα
θωπεύουν το ΜΕΡΑ25, άλλοι κλείνουν το μάτι στο Βελόπουλο, ως πιο χρήσιμο για το
σύστημα από την ναζιστική Χρυσή Αυγή.

Share This Post | Μοιραστείτε αυτο το αρθρο

You must be logged in to post a comment Login