©Mynima-Hellas.com

Μια χαμένη τετραετία για τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα (ΕΑΣ )* .

Μια χαμένη τετραετία για τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα (ΕΑΣ )* .
Decrease Font Size Increase Font Size Text Size Print This Page

*ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΡΓΑΤ/ΛΩΝ ΧΗΜΙΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (Ο.Ε.Χ.Β.Ε.)

Τα
Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα είναι η
μοναδική αμυντική βιομηχανία της χώρας μας σε όπλα, οπλικά συστήματα και
πυρομαχικά. Με δεδομένη, λοιπόν, τη γεωγραφική θέση της Πατρίδας μας, τους
«εύθραυστους» γεωπολιτικούς συσχετισμούς και τις εξοπλιστικές ανάγκες, τους
εξωτερικούς κινδύνους και απειλές, τα ΕΑΣ θα έπρεπε να αποτελούν μια ακμάζουσα,
διαρκώς αναπτυσσόμενη, οικονομικά εύρωστη και τεχνολογικά εξελιγμένη επιχείρηση
με χιλιάδες εργαζόμενους.

        Η πραγματικότητα, όμως, είναι… εντελώς
διαφορετική με τις τεράστιες ευθύνες να βαραίνουν όλες σχεδόν τις προηγούμενες
κυβερνήσεις, που με τις αποφάσεις και τις ανορθόδοξες πολιτικές τους
καταδίκασαν τα ΕΑΣ στη συρρίκνωση και την απαξίωση προς όφελος αλλότριων
συμφερόντων. «Συμφέροντα» που δεν (εξ)υπηρέτησαν ούτε την εταιρεία αλλά ούτε
και την Ελλάδα.

        Οι μεγαλύτερες πληγές της εταιρείας
άνοιξαν και –όχι μόνο δεν επουλώθηκαν αλλά– βάθυναν από τις αμφιλεγόμενες
διοικήσεις που τοποθετούνταν από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία με κομματικά
κριτήρια και ευκαιριακή λογική, χωρίς καμία αξιολόγηση και συναίσθηση της
ευθύνης, δίχως αντιστοίχηση γνώσεων και ικανοτήτων με το αντικείμενο που
καλούνταν να διαχειριστούν. Στη συνέχεια αφήνονταν ανεξέλεγκτες να
διαχειριστούν το καταστροφικό τους έργο.

        Σε αυτό το πλαίσιο, οι πολιτικές
ευθύνες είναι προφανείς, σαφέστατες και βαρύτατες τόσο για την ελλειμματική
λειτουργία και τη δημιουργία χρεών, όσο και για την απώλεια τεχνογνωσίας προς
όφελος ιδιωτών, καθώς και την «άνιση σχέση» που εγκαθιδρύθηκε με ιδιωτικές
εταιρείες, οι οποίες εκμεταλλεύτηκαν τα ΕΑΣ αποκλειστικά για να λαμβάνουν
δουλειές από τις Ένοπλες Δυνάμεις.

        Στις αγωνίες των εργαζομένων και των
εκπροσώπων τους για αυτή την κατάσταση, οι ανευθυνοϋπεύθυνοι απαντούσαν είτε
στο στυλ «οι εργαζόμενοι είστε στρατιώτες και όταν η χώρα σας χρειαστεί θα
ανταποκριθείτε, είτε με το κυνισμό «αφού πληρώνεστε γιατί ανησυχείτε;» και άλλα
πολλά.

         Αυτές οι απόψεις επικρατούσαν για
χρόνια και… παραγγελίες που θα μπορούσαν να εκπληρώσουν τα ΕΑΣ άλλοτε έφευγαν
στο εξωτερικό και άλλοτε «έφευγαν» προς ιδιώτες με υπεργολαβίες σε βάρος της
κρατικής αμυντικής βιομηχανίας.

         Κάπως
έτσι στη δίνη της κρίσης και στην πέτρινη δεκαετία των Μνημονίων, η εταιρεία
έφτασε στα πρόθυρα του κλεισίματος και τελικά συρρικνώθηκε δραματικά σε
προσωπικό, εγκαταστάσεις, τεχνογνωσία, με συνέπεια την απαξίωση των παραγωγικών
της δυνατοτήτων.

         Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αν και
εμφανίστηκαν στο λαό σαν το «νέο» και το «διαφορετικό»,  όχι μόνο επανέλαβαν τα λάθη του παρελθόντος
αλλά με τις τραγικές επιλογές τους δημιούργησαν και νέες παθογένειες. Δυστυχώς,
σε μια οριακή και κρίσιμη περίοδο για τα ΕΑΣ γίναμε θεατές σε ένα διαρκές
θέατρο του παραλόγου, σε καταστάσεις ανικανότητας και καταστροφής σε όλους τους
το μεγαλείο!

        Οι Διοικήσεις που τοποθετήθηκαν από την
ανάληψη της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μέχρι και τις αρχές του 2019, μέσα από
ένα όργιο κακοδιαχείρισης προβληματικών, παράδοξων και παράξενων αποφάσεων,
έκαναν το αδύνατο-δυνατό και «κατόρθωσαν» να οδηγήσουν την εταιρεία πολύ πιο
κάτω από ότι την παρέλαβαν.

        Τα όσα έζησαν οι εργαζόμενοι
κυριολεκτικά δεν περιγράφονται… Από που να αρχίσει κανείς και τί να
πρωτοθυμηθεί; Το ξεπούλημα του εργοστασίου της Ελευσίνας, την εγκατάσταση της “SOUKOS ROBOTS” στο εργοστάσιο του Λαυρίου και τις
επιπτώσεις της, την κακοδιαχείριση των οικονομικών, τις αδικαιολόγητες
απολύσεις και την προσπάθεια να ξεπουληθεί η τεχνογνωσία στο εξωτερικό και άλλα
πολλά με κοινό παρονομαστή τη στοχευμένη και γενικότερη απαξίωση της εταιρείας.

       Παράδοξη αλλά πραγματική, η στάση της
πολιτικής ηγεσίας που παρέμενε και παρακολουθούσε απαθής ενώ λάμβανε μηνύματα
από όλες τις πλευρές για την αλλοπρόσαλλη διοίκηση και είχε διαπιστωμένη γνώση
για την κακοδιαχείριση που ασκούνταν. Χρειάστηκε να περάσουν τρεισήμισι
απολύτως καταστροφικά χρόνια προκειμένου να τους αντικαταστήσουν βάζοντας φρένο
στο κυριολεκτικά ολέθριο έργο τους. 

        Η νέα Διοίκηση που τοποθετήθηκε αρχές
του 2019, έπραξε το αυτονόητο  με διαφάνεια στην οικονομική αλλά και
παραγωγική διαχείριση αποδεικνύοντας ότι η καταστροφή θα μπορούσε να
αποφευχθεί. Φυσικά αυτά τα στοιχεία δεν είναι αρκετά για μια δυναμική
αναπτυξιακή επανεκκίνηση των ΕΑΣ.

       Απαιτείται ένα νέο ολιστικό σχέδιο
δράσης, μια νέα στρατηγική με επίκεντρο τη βέλτιστη δυνατή αξιοποίηση των
δυνατοτήτων της εταιρείας και των εργαζομένων της, την αναβάθμιση και εξέλιξη
της παραγωγικής της λειτουργίας
.

        Η επιβίωση, η ανάκτηση του χαμένου
εδάφους και η ανάπτυξη των ΕΑΣ είναι εφικτά αρκεί να υπάρχει σχετική πολιτική
βούληση, στήριξη από την πολιτεία, ορθότητα στις επιλογές, ισότιμες και
επωφελείς συνεργασίες εκ διαμέτρου αντίθετες με τις προηγούμενες. Κινητήριος
δύναμη, Διοικήσεις οι οποίες με σύγχρονους όρους και κριτήρια, όραμα και
σχέδιο, διαφάνεια και λογοδοσία θα επικεντρώνονται στο παραγωγικό αντικείμενο.
 

        Η κυβέρνηση της ΝΔ, με τη νέα Διοίκηση
που θα επιλέξει, οφείλει να επαναφέρει την κανονικότητα και την προοπτική στα
ΕΑΣ. Η παραγωγική ικανότητα πρέπει να βρεθεί στο επίκεντρο, και όχι να γίνει
βορά σε αλλότρια συμφέροντα. Έχουμε ανάγκη από μετρήσιμο έργο που θα επιφέρει
χειροπιαστό αποτέλεσμα με προστιθέμενη αξία στη λειτουργία της εταιρείας. 

        Αναφορικά με τις φημολογία περί
εποπτείας της εταιρείας, η θέση μας είναι ότι η εταιρεία δεν πρέπει να
απομακρυνθεί από τον φυσικό της χώρο που είναι το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας.
Ταυτόχρονα, κάθε εγχείρημα ιδιωτικοποίησης ή στρατηγικής συνεργασίας μπορεί να
έχει οποιοδήποτε θετικό αποτέλεσμα, μόνο αν υλοποιηθεί με στόχο την ανάπτυξη
της εταιρείας, τον εκσυγχρονισμό της παραγωγικής βάσης με προσλήψεις προσωπικού
και ανανέωση τεχνολογικού εξοπλισμού, την απόκτηση τεχνογνωσίας, την είσοδο
νέων τεχνολογιών και την προσέλκυση κεφαλαίων για τους σκοπούς αυτούς. 

         Κάθε άλλη επιλογή ή προσέγγιση θα
είναι ατελέσφορη και άστοχη επιφέροντας αρνητικά αποτελέσματα στην επιβίωση της
εταιρείας και στον παραγωγικό της ρόλο.

         Είναι
εξίσου αυτονόητο, ότι θα μας βρει απέναντι, η όποια προσπάθεια περαιτέρω
συρρίκνωσης, απαξίωσης της παραγωγικής της ικανότητας, τεμαχισμού και
«ξεπουλήματος» προς όφελος των κάθε λογής ιδιωτικών συμφερόντων που θέλουν να
παίρνουν δουλειές προκειμένου να τις διοχετεύουν στο εξωτερικό με συνέπεια να
χάνεται για την Πατρίδα μας προστιθέμενη αξία,
τεχνογνωσία και η όποια αυτάρκεια στις προμήθειες πολεμικού υλικού.

          Ως
ΟΕΧΒΕ δεν κρυφτήκαμε ποτέ. Η θέση μας εκφράζονταν με βάση τα πραγματικά
γεγονότα και εξέφραζε τις πραγματικές καταστάσεις  και 
έτσι θα συνεχίσει.

                                               
                                Γραμματεία Τύπου Ο.Ε.Χ.Β.Ε.

Share This Post | Μοιραστείτε αυτο το αρθρο

You must be logged in to post a comment Login