VASILIOS GIKAS -Oικονομολογος Αθηνα

Το γνώθι σαυτόν και το μηδέν άγαν ως παράγοντες της σωματικής, πνευματικής και ψυχικής ισορροπίας κι υγείας μας.

Το γνώθι σαυτόν και το μηδέν άγαν ως παράγοντες της σωματικής, πνευματικής και ψυχικής ισορροπίας κι υγείας μας.
Decrease Font Size Increase Font Size Text Size Print This Page

Να σταματήσουν να παρουσιάζουν τη μάστιγα του αιώνα μας, που είναι το στρες, ως Νόσο του Πολιτισμού ή την πρώιμη διάγνωση των ασθενειών ως Ιπποκράτειο Πρόληψη.
Ένας, προσωπικός παράγοντας γιά να πνευματική και ψυχική ισορροπία είναι και το να γνωρίζουμε, πρωτ’ απ’ όλα, τον εαυτό μας, να έχουμε Αυτογνωσία, να έχουμε το γνώθι σαυτόν.
Γνῶθι σαὐτόν (γιγνώσκω + εαυτός, Προστακτική, αόριστος Β’ του ρήματος γιγνώσκω), γνώρισε τον εαυτό (σου). Έχε επίγνωση του εαυτού σου, των ικανοτήτων σου, των δυνατοτήτων σου. Κατά τον Πλούταρχο του Χαιρωνέως (46-127 μ.Χ.) Σοφό Μύστη, Ιερέα κι Επόπτη του Δελφικού Ιερού, το γνώθι σαυτόν προερχόταν από τον Θεό Απόλλωνα κι ήταν γραμμένο σε πολλά σημεία στα Δελφικά Ιερά.

H επιγραφή ΓΝΩΘΙΣΑΥΤΟΝ ήταν γραμμένη επάνω από την κεντρική είσοδο του Μαντείου των Δελφών. Πρόκειται γιά έναν ιδιαίτερο τρόπο που είχε επιλέξει ο Απόλλων γιά να προτρέψει, αν όχι να υποχρεώσει, τον Άνθρωπο εκείνο που θα περνούσε την πύλη του Ναού του, ν’ ασχοληθεί με τον εαυτό του, να στρέψει την σκέψη του προς τα έσω και να θελήσει ν’ ανακαλύψει το πραγματικό του πρόσωπο.

Ν’ αποκτήσει την Επίγνωση του ποιός είναι στην πραγματικότητα κι όχι ποιός νομίζει ή θέλει να πιστεύει ότι είναι. Παρελήφθη στη συνέχεια από τους Σοφούς και θιασώτες Μυστηριακών Οργανώσεων και προβαλλόταν ως πρωταρχικός όρος Αυτοσυνειδησίας, Αυτοκάθαρσης, προσπάθειας πνευματικής ανόδου κι ηθικής τελειοποιήσεως.

Η Φιλοσοφία, η Θεολογία κι η Σύγχρονη Ψυχολογία ασχολήθηκαν με το θέμα της ανάγκης να γνωρίσει ο Άνθρωπος τον εαυτό του. Αποδίδεται στον Χείλωνα Δαμαγήτου τον Λακεδαιμόνιο, έναν από τους 7 Σοφούς της Αρχαιότητας, που είχε ακμάσει κατά τον 6ο π.Χ. αιώνα, μερικοί το αποδίδουν στον Θαλή τον Μιλήσιο κι άλλοι στον Πλάτωνα (ου δύναμαι πω κατά το Δελφικον γράμμα γνωναι εμαυτον γελοιον δη μοι φαίνεται τούτο ετι αγνοούντα τα αλλότρια σκοπειν, Δεν είμαι ακόμη ικανός, σύμφωνα με την Δελφική Επιταγή, να γνωρίζω τον εαυτό μου και μου φαίνεται ανόητο, ενώ αγνοώ ακόμη αυτό, ν’ ασχολούμαι με άλλες υποθέσεις. ΠΛΑΤΩΝ ΦΑΙΔΡΟΣ 229,230).

Στην Αρχαία Ελλάδα η Φιλοσοφία είχε μία τελείως διαφορετική δυναμική κι έπαιζε πρωτεύοντα ρόλο στην καθημερινή ζωή, ακόμα και των απλών Ανθρώπων. Μιά από τις πηγές που έχουμε σχετικά με την ύπαρξη αυτής της αρχαίας ρήσης, την οποία εξακολουθούμε να χρησιμοποιήσουμε στην καθημερινή μας ζωή, είναι τα ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑ του Ξενοφώντος: Στο βιβλίο Δ’ υπάρχει ο αποκαλυπτικός Διάλογος μεταξύ του Σωκράτη και του Ευθύδημου, σχετικά με την ύπαρξη της επιγραφής που βρισκόταν επάνω από την είσοδο του Μαντείου των Δελφών ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ, κατέμαθες οὖν πρὸς τῷ ναῷ που γεγραμμένον τὸ γνῶθι σαυτόν;.

ΣΩ: Είχες λοιπόν την ευκαιρία, μπαίνοντας στον ναό, να δεις γραμμένο το γνώθι σαυτόν.
Εκείνος ο Άνθρωπος που θα αισθανθεί την ανάγκη να βελτιώσει την καθημερινότητά του και ν’ ακολουθήσει μία κατάλληλη εξελικτική πορεία στην ζωή του, τέτοια που θα τον οδηγήσει στην Αυτογνωσία, έχει κάθε Δικαίωμα και δυνατότητα να το κάνει, ανεξαρτήτως Εποχής και Χρόνου. Αρκεί να πάρει τη ζωή του στα χέρια του και να προσπαθήσει με όλη την δύναμη της ψυχής του να γίνει καλύτερος Άνθρωπος.

Υπάρχει μία μεγάλη ομοφωνία και συμφωνία μεταξύ των Ειδικών Επιστημόνων, ότι στην Ιστορία του Ανθρώπινου Είδους, ιδικά του Έμφρονος Ανθ8ρώπου, Homo Sapiens, έχουν προκληθεί δύο στατιστικά σημαντικές επιδημιολογικές μεταπτώσεις, οι οποίες συνίστανται σε πολύ μεγάλες αυξήσεις της νοσηρότητας των Πληθυσμών και μεμεγάλες διακυμάνσεις του μέσου όρου της ζωής.
Η πρώτη έλαβε χώρα κατά την διάρκεια της Γεωργικής Επανάστασης κι αφότου ο άνθρωπος άφησε πίσω του την Παλαιολιθική Εποχή. Η δεύτερη μεγάλη και σημαντική επιδημιολογική μετάπτωση προκλήθηκε κατά τη διάρκεια της Βιομηχανικής Επανάστασης, που κράτησε περίπου μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα, ίσως και λίγο περισσότερο.
Στις ημέρες μας έχει προκληθεί, έχει ξεσπάσει και βρίσκεται σ’ εξέλιξη και σ’ ανοδική πορεία μία τρίτη πολύ μεγάλη επιδημιολογική μετάπτωση, που έχει κάποια δικά της ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Βιώνουμε μία σοβαρότερη και πιό επικίνδυνη επιδημιολογική μετάπτωση μ’ απρόβλεπτη πρόγνωση κι εξέλιξη.
Τα κύρια αίτια των δύο πρώτων μεγάλων αυξήσεων της νοσηρότητας και των μεταβολών του μέσου όρου ζωής ήταν:
1. Μικρόβια, μύκητες, ιοί και γενικότερα μολυσματικές ασθένειες, δηλαδή Φυσικά Αίτια.
2. Η υπανάπτυξη της Τεχνολογίας, της Ιατρικής και της Φαρμακολογίας, μ’ αποτέλεσμα η βοήθεια κι η Ιατροφαρμακευτική Υποστήριξη να είναι υποτυπώδης. &
3. Οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης, ήτοι έλλειψη αποχετευτικών δικτύων, απολυμάνσεων, θέρμανσης, απουσία μέτρων υγιεινής και πρόληψης λοιμωδών νοσημάτων.
Η σημερινή κατακόρυφη αύξηση της νοσηρότητας που έχει ξεσπάσει, έχει εντελώς άλλα χαρακτηριστικά:
Δεν οφείλεται σε φυσικά αίτια όπως οι παλαιές, αλλά αποκλειστικά σ’ Ανθρωπογενή Αίτια.
Καθόλου αναμενόμενη, διότι η πρόοδος κι η εξέλιξη της Ιατρικής, της Φαρμακολογίας και της Τεχνολογίας είναι πάρα πολύ μεγάλη κι εκπληκτική, έτσι θα περιμέναμε η νοσηρότητα να είναι πολύ χαμηλή ή ελάχιστη.
Χαρακτηρίζεται από πολύ χαμηλό Δείκτη Υγείας: η μέση ηλικία νόσησης είναι πολύ χαμηλή κι υπάρχουν άτομα που είναι ασθενείς και παίρνουν φάρμακα από μηδέν ηλικία. Έχουμε νέα νοσήματα με αλλόκοτα κι επικίνδυνα χαρακτηριστικά.
Η σημερινή λοιπόν επιδημιολογική μετάπτωση, που έχει προκληθεί από τον ίδιο τον Άνθρωπο και τις Δραστηριότητες του, αφορά όλα τα γνωστά νοσήματα και πολλά καινούργια. Μερικά απ’ αυτά τείνουν να πάρουν επιδημικές διαστάσεις κι απειλούν το σύνολο του πληθυσμού.
Τα κυριότερα από τα νέα νοσήματα είναι τ’ αυτοάνοσα, διάφορα λοιμώδη νοσήματα, που δεν υπήρχαν παλιά -όπως το AIDS- ή επέστρεψαν υπαιτιότητι του ίδιου του Ανθρώπου, ο παιδικός διαβήτης, αλλά κυρίως το νόσημα του στρες ή νόσος του στρες ή σύνδρομο του στρες, που έχει λάβει επιδημικό χαρακτήρα.
Το σύνολο των παλαιών νοσημάτων σημειώνει μία πρωτόγνωρη αύξηση με πρωτοπόρο τον καρκίνο, που έχει ξεπεράσει από το 2017 τα καρδιαγγειακά. Τα νευροψυχιατρικά, όπως η άνοια, Alzheimer, Parkinson, ψυχώσεις, κατάθλιψη κι αυτοκτονίες. Η κατάθλιψη κι οι αυτοκτονίες έχουν πολύ μεγάλη επίπτωση με 65% αύξηση σε παγκόσμιο επίπεδο τα τελευταία 50 χρόνια.
Ο σακχαρώδης διαβήτης παιδιών κι ενηλίκων κι οι λευχαιμίες, ιδιαίτερα στις μικρές ηλικίες, έχει γίνει καθημερινός εφιάλτης γιά τις Οικογένειες.
Ο εφιάλτης των μικροβίων και των λοιμωδών νοσημάτων έχει επιστρέψει κι αυτός, ιδιαίτερα στις σύγχρονες Μονάδες Εντατικής Θεραπείας και πεθαίνουν πολλοί Άνθρωποι καθημερινά, διότι τα μικρόβια έχουν αποκτήσει ανθεκτικότητα στα υπερσύγχρονα αντιβιοτικά από δική μας υπαιτιότητα.
Ο καρκίνος είναι η κυριότερη μάστιγα του αιώνα κι η πιό φονική, διότι ήδη στη Χώρα μας και στην Ευρώπη γενικότερα, έχει φτάσει να προσβάλλει το 25,4% του γενικού πληθυσμού κι οι προοπτικές είναι ότι το 2050 έως 2060, θα είναι στο 50% του πληθυσμού. Στις δε Η.Π.Α. τώρα βρίσκεται στο 50% και το 2050 έως 2060, όλοι σχεδόν οι Αμερικανοί θα πάσχουν από κάποια μορφή καρκίνου.
Ζώντας λοιπόν μία τέτοια πρωτόγνωρη κι ανέλπιστη αθλιότητα σε μία εποχή που ο Άνθρωπος διαθέτει την τελειότερη Ιατρική, την υψηλότερη Τεχνολογία και τα πιό αποτελεσματικά φάρμακα, μένουμε βουβοί κι ανήμποροι, μπροστά σ’ αυτή τη δυστυχία και ζητάμε απεγνωσμένα βοήθεια και τρόπους αντιμετώπισης μόνο από τις πηγές Γνώσης των Αρχαίων Προγόνων μας κι από τους Νεότερους Έλληνες και ξένους Διανοητές: στις πηγές της Γνώσης, εκεί που ξεδιψάνε όλοι οι Δημιουργοί.
Έτσι άλλωστε μας συμβουλεύει κι ο Ελύτης παίρνοντας την πρώτη ανάσα: «όταν σας βρίσκει το κακό αδελφοί, όταν θολώνει ο νους σας, όταν βρίσκεστε σ’ αδιέξοδα ή στη μέση του δρόμου και δεν ξέρετε που να στρίψετε, γυρίστε πίσω και πάρτε γνώση, εφόδια και νερό απ’ τις πηγές κυρίως της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας».
Αφού γυρίσαμε κι εμείς πίσω και μελετήσαμε τας Γραφάς, διαπιστώσαμε ότι οι Αρχαίοι Έλληνες Διανοητές, είχαν εντοπίσει κι ανακαλύψει σχεδόν όλες τις βασικές αιτίες των σημερινών ασθενειών και την κατακόρυφη αύξηση, που βιώνουμε σήμερα.
Γι’ αυτούς τους λόγους είχαν αναδείξει κι αναπτύξει σε πολύ υψηλό βαθμό την πρόληψη των ασθενειών, λέγοντας ότι είναι καλύτερα να προλαμβάνεις παρά να θεραπεύεις, διότι τα θεραπευτικά τους μέσα κι εργαλεία ήταν φτωχά κι αναποτελεσματικά.
Ο Ιπποκράτης δίδασκε και διακήρυττε ότι η Τροφή σου είναι το φάρμακο σου και το φάρμακο σου η Τροφή σου. Τόνιζε τις πολύ μεγάλες τροφοπροφυλακτικές και τροφοθεραπευτικές ιδιότητες των Τροφίμων και την χρησιμότητά τους στη διατήρηση της καλής υγείας.

Ότι όταν ο άνθρωπος χάσει την ικανότητά του να προβλέπει και να προλαμβάνει, τότε οι αρρώστιες και οι άρρωστοι θα πληθαίνουν. Πίστευε και δίδασκε τους Ανθρώπους, ότι οι περισσότερες αρρώστιες δεν οφείλονται στα μικρόβια, στους ιούς, στους μύκητες, στην κληρονομικότητα ή σε άλλα μολυσματικά αίτια. Αντίθετα, ότι οφείλονταν στη Φτώχεια, στην Ανεργία, στην απουσία Ελευθερίας, Ανεξαρτησίας, στην έλλειψη της Δημοκρατίας, του Μέτρου και της Αυτάρκειας, η έλλειψη Αυτάρκειας γεννά τη Φτώχεια και την Ανεργία. Τόνιζε, ότι η βασικότερη προϋπόθεση γιά τη μη πρόληψη των ασθενειών και της Φτώχειας, είναι η Άγνοια, η έλλειψη Γνώσης, η έλλειψη ορθής κι έγκριτης Επιστημονικής Ενημέρωσης και Διαφώτισης των Πολιτών.
Ο Αριστοτέλης επεσήμαινε την θεραπευτική ιδιότητα κ’ ικανότητα του Ρητορικού Λόγου: τη θεραπεία διά των Δικαίων Λόγων, τη θεραπευτική δύναμη του Δικαίου και την Απονομή της Δικαιοσύνης μεταξύ των Ανθρώπων μέσα στις Κοινωνίες. Ο Άνθρωπος από τη Φύση του είναι Κοινωνικό και Πολιτικό Ον. Η έλλειψη είναι Αδικία, η υπερβολή είναι αρρώστια: “μηδέν άγαν”. Όταν έλεγε, ότι ο Άνθρωπος είναι από τη Φύση του Κοινωνικό και Πολιτικό Ον κι ότι είναι αναγκασμένος και προγραμματισμένος να ζει Ομαδικά και δη σε κοινωνίες, αλλιώς γιά να επιβιώνει πρέπει να είναι θηρίο ή Θεός, δεν φανταζόταν ότι οι απόψεις του αυτές θα στεφανώνονταν πανηγυρικά σήμερα, με τις πειραματικές κι αδιάψευστες αποδείξεις δυό Ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων της Ολλανδίας και της Ιταλίας. Απέδειξαν οι Νευροεπιστήμονες των αυτών των Πανεπιστημίων την ύπαρξη συγκεκριμένων νευρώνων (νευρικών κυττάρων), που βρίσκονται στον εγκέφαλό μας κι είναι υπεύθυνοι γιά την ομαλή λειτουργία της Ομαδικής Ζωής και γιά την Κοινωνικοποίηση του Ανθρώπου, γιά την ανάπτυξη Αλτρουισμού, Αλληλεγγύης κι Αλληλοβοήθειας, με στόχο και σκοπό μία καλύτερη κι ασφαλέστερη Επιβίωση. Γνώριζε ο Αριστοτέλης -κι οι άλλοι Έλληνες Φιλόσοφοι- ότι η ανάγκη της Ομαδικής Συμβίωσης, της Κοινωνικής Ζωής και της Κοινωνικότητας, ήταν οι βασικοί λόγοι και παράγοντες που συνετέλεσαν τα μέγιστα στη δημιουργία και στην ανάπτυξη του Λόγου και της Ομιλίας. Με τον Λόγο, ως απαραίτητο εργαλείο γιά τη Συνεννόηση και την Επικοινωνία, έπρεπε να εκφράζεται κάθε φορά το Βλαβερό ή το Ωφέλιμο, να εκφράζονται κι άλλες Ανάγκες της Επιβίωσης, όπως: ο έπαινος, η τιμωρία, το κάλεσμα γιά βοήθεια, γιά διασκέδαση, η χαρά, η λύπη, η κατανόηση, η παρηγοριά κι άλλες. Δεν φανταζόταν, ότι οι νευρώνες αυτοί της Κοινωνικοποίησης, που ονομάζονται και νευρώνες καθρέφτες, ότι βρίσκονται ανατομικά ακριβώς δίπλα από το κέντρο του Λόγου ή Κέντρο Broca, σηματοδοτώντας έτσι την βεβαιότητα, ότι η γενεσιουργός αιτία της ανάπτυξης του Λόγου και της Ομιλίας ήταν η Κοινωνικοποίηση του Ανθρώπου, που ανάγκασε μία γειτονική περιοχή του εγκεφάλου να ενεργοποιηθεί και να λειτουργήσουν οι νευρώνες του Λόγου. Ήταν η αδήριτη ανάγκη του Ανθρώπου γιά Ομαδική και Κοινωνική Ζωή και Συμβίωση. Όταν ο Αριστοτέλης κι ο Ηράκλειτος, αλλά κι άλλοι πολλοί Φιλόσοφοι εκείνης της εποχής, μιλούσαν γιά το μηδέν άγαν, να μην υπερβάλεις, γιά το Μέτρο και το Δίκαιο, δεν φαντάζονταν ότι η Σύγχρονη Βιολογία και Νευροβιολογία, θ’ ανακάλυπταν την ανατομική περιοχή του εγκεφάλου, που λέγεται αμυγδαλή, εκεί που εδρεύει το Λειτουργικό Σύστημα της Ανταμοιβής, του Μέτρου και του Δικαίου. Εκεί που βρίσκεται η ζυγαριά της ζωής, το κέντρο της Αρμονίας και της Εσωτερικής μας Ισορροπίας, το κέντρο της ομοιόστασης. Δεν φαντάζονταν ότι θα υπήρχε κάποια υπεύθυνη βιολογική δομή γιά την ύπαρξη της λειτουργίας του Μέτρου και του Δικαίου. Δεν φαντάζονταν ότι όλες οι λειτουργίες του οργανισμού μας, μεταβολικές, ενδοκρινικές, κυκλοφορικές, νευρολογικές, γενετικές, ενεργειακές κι άλλες, βασίζονται αποκλειστικά στους Νόμους του Μέτρου και της Αυτάρκειας.
Δεν φαντάζονταν ποτέ ο Αριστοτέλης ότι το γενετικό μας υλικό, το DNA, είναι δομημένο με βάση το Μέτρο κι αυτό αποδεικνύεται από τη Σύγχρονη Βιολογία, που έχει αποδείξει ότι τα βασικά δομικά στοιχεία του DNA έχουν Μέτρο κι Αναλογία, διότι οι αδενίνες είναι απολύτως ίσες με τις θυμίνες (Α/T = 1) κι οι γουανίνες είναι απολύτως ίσες με τις κυτοσίνες (δηλαδή G/C=1).
O Σωκράτης: η Διάκριση του Δικαίου από το Άδικο είναι έμφυτη λειτουργία κι όχι επίκτητη, αυτή η ικανότητα υπάρχει σε κάθε Άνθρωπο από τη γέννησή του, ανεξάρτητα από το μορφωτικό του επίπεδο ή την καταγωγή. Όταν έλεγε ότι η Διάκριση του Δικαίου από το Άδικο είναι έμφυτη λειτουργία κι όχι επίκτητη κι όταν καταστρατηγείται η Δικαιοσύνη ή δεν αποδίδεται το Δίκαιο κι όλα αυτά γίνονται και συμβαίνουν σε χρόνια και μόνιμη βάση, τότε ο Άνθρωπος θα νοσήσει με βεβαιότητα, δεν φανταζόταν ποτέ, ότι η έμφυτη αυτή προστατευτική λειτουργία που βλάπτεται, οφείλεται σε συγκεκριμένους νευρώνες, που εντοπίστηκαν από τους Νευροβιολόγους και βρίσκονται σε μία περιοχή του εγκεφάλου μας που λέγεται αμυγδαλή, εκεί που εδρεύει το ισορροπιστικό σύστημα της Ανταμοιβής και του Δικαίου.
Ο Πυθαγόρας κι ο Αλκμαίων: Η Σωματική και Ψυχική Υγεία κι η Ευεξία, επιτυγχάνονται μόνο όταν επικρατεί κι υπάρχει η Ισονομία, η Αρμονία κι η Ειρήνη. Η υγεία εξασφαλίζεται όταν έχουμε σταθερή εσωτερική ισορροπία μέσα στον οργανισμό μας. Όταν ενοχοποιούσαν με αυστηρότητα και βεβαιότητα την Αδικία, τη δυσαρμονία και τη διαταραχή της εσωτερικής ισορροπίας του οργανισμού μας, ως τους κύριους παράγοντες ανάπτυξης νοσηρότητας, δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι οι Σύγχρονες Βιολογικές Επιστήμες θα επιβεβαίωναν και πειραματικά τις σοφές αυτές και χρήσιμες διδασκαλίες τους. Οι απαραίτητες προϋποθέσεις για μία καλή σωματική και ψυχική υγεία, ήταν η Ισονομία, η Αρμονία κι η Εσωτερική Ισορροπία.
Η Σύγχρονη Ιατρική ασπάζεται την πολύ σημαντική τους αξία γιά την υγεία μας και χρησιμοποιείται ο όρος Ομοιόσταση, που είναι και διεθνής Ιατρικός Όρος, που έχει ακριβώς το ίδιο εννοιολογικό εκτόπισμα, το ίδιο επιστημονικό νόημα και περιεχόμενο, την ίδια επιστημονική αξία και σημασία, με τις παραπάνω απόψεις και θέσεις των Αρχαίων Διανοητών Πυθαγόρα κι Αλκμαίωνα.
Όλες αυτές οι απόψεις, Γνώσεις κι επισημάνσεις των Αρχαίων Ελλήνων, έχουν επιβεβαιωθεί σήμερα και πειραματικά από τους Επιστήμονες κι Ερευνητές της Σύγχρονης Βιολογίας, Νευροβιολογίας και της Ιατρικής. Η Σύγχρονη Ιατρική έχοντας όλη αυτή τη γνώση, μελέτησε με προσοχή την παραγόμενη νοσηρότητα, που προκύπτει όταν διάφοροι παράγοντες βλάπτουν το Σύστημα της Ανταμοιβής του εγκεφάλου μας: μελέτησε τις δυσαρμονίες και τις διαταραχές της εσωτερικής ισορροπίας του Πυθαγόρα και του Αλκμαίωνα και ποιές αιτίες υπάρχουν σήμερα που τις προκαλούν.
Αυτοί οι παράγοντες κι οι αιτίες που βλάπτουν τους νευρώνες της Ανταμοιβής και του Δικαίου, τους νευρώνες της Εσωτερικής Ισορροπίας των Αρχαίων και την Ομοιόσταση των σημερινών Επιστημόνων, που προκαλούν εκτεταμένη νοσηρότητα είναι οι διάφορες απειλές της επιβίωσης, όπως η Ανεργία κι η Φτώχεια του Ιπποκράτη, που οδηγούν στην έλλειψη νερού, τροφής, Εκπαίδευσης και στην έλλειψη Ιατροφαρμακευτικής Περίθαλψης. Είναι η συνεχόμενη μείωση του μέσου όρου των Χαμηλών Εισοδημάτων, που απειλεί επίσης κι άλλα στρώματα του πληθυσμού με Φτώχεια. Είναι οι απειλές στις πόλεις από την Ανομία και την Εγκληματικότητα. Είναι οι απειλές της Μετανάστευσης, τις απειλές των Μαθητών στα Σχολεία και δεκάδες άλλες απειλές, κυρίως από το Ανθρώπινο Είδος και λιγότερο από τη Φύση. Αυτές οι Απειλές της Επιβίωσης παράγουν φόβο, με συνέπεια ο ανθρώπινος οργανισμός ν’ αμύνεται αυτόματα έναντι αυτών των κινδύνων, των απειλών και των φόβων, γιά να προστατευθεί με τ’ Αμυντικά του Συστήματα. Τ’ αμυντικά συστήματα του ανθρώπου έχουν τελειότητα, αρτιότητα και μεγάλη αποτελεσματικότητα και αποτελούνται από:
1. Το κεντρικό νευρικό και περιφερικό νευρικό σύστημα.
2. Απ’ το σύστημα των ορμονών του ενδοκρινικού συστήματος &
3. Απ’ το ανοσοποιητικό σύστημα, που έχει τέτοια ταχύτητα, ακρίβεια κι αξιοπιστία, που όταν το Αμερικανικό Στρατιωτικό Αμυντικό Σύστημα συγκριθεί, θα είναι απλά ένα παιδικό παιχνίδι.
Τα τρία αυτά αμυντικά συστήματα συνεργάζονται στενά κι αρμονικά γιά την αντιμετώπιση των διαφόρων κινδύνων, των απειλών της επιβίωσης, που παράγουν, όπως είπαμε, φόβο γιά να μην διαταραχθεί η εσωτερική ισορροπία του Αλκμαίωνα και του Πυθαγόρα ή η ομοιόσταση της σημερινής Ιατρικής Επιστήμης. Αν όμως οι απειλές αυτές είναι σοβαρές κι επενεργούν σε βάθος χρόνου, γίνουν χρόνιες, όπως παραδείγματος χάρη είναι οι απειλές της επιβίωσης, που δέχεται το μεγαλύτερο μέρος των Ελλήνων Πολιτών σήμερα, που μας υποχρεώνουν να πληρώνουμε ένα Παράνομο Χρέος, τότε αυτοί οι τέλειοι κι αποτελεσματικοί αμυντικοί μηχανισμοί αδυνατούν να διατηρήσουν την εσωτερική μας ισορροπία του Πυθαγόρα ή την ομοιόσταση των σημερινών Ιατρών. Αδυνατούν να προστατέψουν την ψυχική και σωματική μας υγεία κ’ ισορροπία και λειτουργούν σε κόκκινο συναγερμό. Όταν όμως λειτουργούν στα επίπεδα του κόκκινου συναγερμού, το κεντρικό νευρικό σύστημα, το οπλοστάσιο των ορμονών και το ανοσοποιητικό, τότε ο ανθρώπινος οργανισμός κάμπτεται και νοσεί: αναπτύσσει πολλές ασθένειες, πολλά και βασανιστικά ενοχλήματα και συμπτώματα όπως υπέρταση, καρδιαγγειακά, εγκεφαλικά επεισόδια, ταχυκαρδίες, αρρυθμίες, αυτοάνοσα νοσήματα, πολλές μορφές καρκίνου, γαστρεντερικές παθήσεις, σακχαρώδη διαβήτη, παχυσαρκία, αλλεργίες, νευροψυχιατρικά νοσήματα με καταθλίψεις, που οδηγούν σε πολλές αυτοκτονίες και πολλά άλλα.
Επειδή το ανοσοποιητικό, λόγω κάματου, γίνεται αδύναμο και χάνει σε μεγάλο βαθμό την αμυντική του ικανότητα, αυτός είναι ο κύριος λόγος και το κατάλληλο έδαφος γιά την ανάπτυξη όλων των υπαρχόντων νοσημάτων και κυρίως του καρκίνου. Διαταράσσεται η πολύτιμη γιά την υγεία σχέση ύπνου/εγρήγορσης, μ’ αποτέλεσμα βασανιστικές αϋπνίες.
Διαταράσσονται οι γνωστικές και λειτουργικές λειτουργίες του εγκεφάλου μας, μ’ αποτέλεσμα πλημμελή εξάσκηση των Εργασιακών, Οικογενειακών και Κοινωνικών Καθηκόντων.
Διαταράσσονται οι φυσιολογικές λειτουργίες των ορμονών και των ενδοκρινών αδένων, μ’ αποτέλεσμα υπογεννητικότητα και μείωση της γενετήσιας ορμής (libido).
Δηλαδή, απορυθμίζονται όλες οι λειτουργίες του οργανισμού μας κι η εσωτερική του ισορροπία, που είχαν επισημάνει οι Πυθαγόρας και Αλκμαίων. Η εσωτερική αυτή διαταραχή κι ανισορροπία στη σημερινή Ιατρική λέγεται κακόσταση ή δυσομοιόσταση, που είναι επίσης όπως η ομοιόσταση, Διεθνής Επιστημονικός Όρος κι όταν αναπτυχθεί μία τέτοια παθολογική κατάσταση, ο κάθε Άνθρωπος νοσεί σοβαρά.
Να ποιά πρέπει να είναι η θεραπευτική αντιμετώπιση της διαταραχής της εσωτερικής ισορροπίας του Πυθαγόρα και των σημερινών Ιατρών, της βλάβης του συστήματος της Ανταμοιβής και του Δικαίου του Σωκράτη, του Αριστοτέλη και των σημερινών Νευροβιολόγων: προφανώς η θεραπεία δεν μπορεί να είναι ούτε φαρμακευτική ούτε χειρουργική, αλλά καθαρά Αιτιολογική. Δεν μπορεί να είναι η θεραπεία π.χ. του άγχους και της κατάθλιψης τα ηρεμιστικά, τ’ αγχολυτικά, τ’ αντικαταθλιπτικά και τ’ αντιψυχωσικά, που χορηγούνται σήμερα, διότι αφήνουμε τα αίτια ανέπαφα, δεν θεραπεύουμε τη νόσο, αλλά τα συμπτώματα, δηλαδή αντλούν εις Πύθον Δαναΐδων ως Θεράποντες Ιατροί. Παράλληλα δε, εκθέτουν τους ασθενείς μ’ αυτόν τον τρόπο, επειδή τους μαστουρώνουν στην ουσία και τους καθησυχάζουν, σε κινδύνους σοβαρούς γιά την υγεία και την ζωή τους κι αυτό πλέον είναι ζήτημα της Δικαιοσύνης να το εκτιμήσει.
Η όποια δικαιολογία των Καθεστωτικών Καθηγητών της Ιατρικής, ότι είναι νόσος του Πολιτισμού, είναι φύλλο συκής κι όχι δικαιολογία. Η νόσος είναι καθαρά Πολιτικοοικονομική Νόσος και πρέπει να δέχεται από τους Θεράποντες Ιατρούς την ανάλογη θεραπεία, όπως έκανε ο Ιπποκράτης κι οι τότε Ιατροί, που παρέμβαιναν αυστηρά στην Πολιτεία γιά θέματα Υγείας κ’ Ιατρικής, κάθετα, με μεγάλη σοβαρότητα κι αποτελεσματικότητα.
Ο ορισμός κι ο ρόλος του κάθε Επιστήμονα κι ειδικά του Ιατρού, είναι ν’ αφουγκράζεται τα Προβλήματα της Κοινωνίας, να τ’ αναδεικνύει, να τα εκτιμά, να τα δημοσιοποιεί και να παρεμβαίνει στις εκάστοτε Εξουσίες, γιά να δίνει τις επιστημονικές λύσεις γιά την αντιμετώπισή τους, αλλιώς αν δεν γίνονται όλα αυτά από τους Ιατρούς και τους Οικονομολόγους, τότε δεν είναι συνεπείς με τον Όρκο τους και τον ρόλο τους και γίνονται Εργαλεία του Συστήματος, σύμφωνα με τον Μπρεχτ.
Η δημοσιοποίηση των απόψεων των Επιστημόνων έρχεται σ’ ευθεία γραμμή με τις προαναφερθείσες θέσεις του Ιπποκράτη, που έλεγε ότι ένας από τους κύριους παράγοντες της ανάπτυξης νοσηρότητας, είναι η έλλειψη Ενημέρωσης των Πολιτών.
Σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, γιά θεραπευτικούς κι ανθρωπιστικούς λόγους και προκειμένου να έχουμε ουσιαστική Πρόληψη -κι αν χρειαστεί- και θεραπευτική αντιμετώπιση, πρέπει ν’ ακούσουμε την πολύτιμη αυτή η Συμβουλή κι όλοι οι Επιστήμονες, ιδιαιτέρως οι Ιατροί, ώστε ν’ αποκτήσουν άμεσα Δημόσιο Βήμα στα μεγάλα Μ.Μ.Ε., γιά να ενημερώσουν τους ασθενείς και τον υπόλοιπο κόσμο, γιά τ’ άμεσα Θεραπευτικά Μέτρα που πρέπει να ληφθούν, αλλά κυρίως τα Μέτρα Πρόληψης, που πρέπει να εφαρμοστούν γιά να μην έχουμε καινούργια θύματα. Πρέπει, άμεσα, να ενημερωθούν οι Λαοί κι οι Κοινωνίες, γιά όλες τις δεξαμενές νοσηρότητας, όπως: ακατάλληλα τρόφιμα, ακατάλληλα νερά κι ακατάλληλο αέρα, που στέλνουν στο θάνατο 20 εκατομμύρια Ανθρώπους σε παγκόσμιο επίπεδο ετησίως και να ληφθούν τα κατάλληλα Μέτρα.
Να καταλογιστούν οι Ευθύνες σ’ όσους προκάλεσαν και προκαλούν αυτή τη νέα Επιδημιολογική Μετάπτωση, να κατονομαστούν και να τιμωρηθούν παραδειγματικά, διότι μόνο έτσι μπορούν να πάνε μπροστά οι Κοινωνίες, σύμφωνα με διαχρονικές θέσεις κι απόψεις του Αριστοτέλη.
Ο Πνευματικός κ’ Ιατρικός Μεσαίωνας πρέπει να τελειώσει εδώ, γιά λόγους κυρίως ιατρικούς κι ανθρωπιστικούς.
Οι σύγχρονοι Αντίνοοι, με την επιστημονική τήβεννο, πρέπει να σταματήσουν το εγκληματικό τους έργο, χαρακτηρίζοντας τρόφιμα Frankenstein σαν κατάλληλα, βασιζόμενοι σε Μελέτες οι οποίες είναι διάτρητες επιστημονικά και χειραγωγημένες οικονομικά, αποκοιμίζοντας τους Καταναλωτές, ότι οι απειροελάχιστες ποσότητες φυτοφαρμάκων είναι επιτρεπτές και δεν βλάπτουν (όρια ασφαλείας υποτίθεται), ενώ η αλήθεια είναι ότι αυτές οι απειροελάχιστες ποσότητες κάνουν τον καρκίνο περισσότερο, παρά οι μεγάλες. Οι απειροελάχιστες ποσότητες δρουν ως ορμονικοί διαταράκτες, οπότε διαταράσσουν την εσωτερική ισορροπία του Πυθαγόρα και του Αλκμαίωνα και την ομοιόσταση των σημερινών Ασκληπιαδών.
Να σταματήσουν να παρουσιάζουν τη μάστιγα του αιώνα μας, που είναι το στρες, ως Νόσο του Πολιτισμού ή την πρώιμη διάγνωση των ασθενειών ως Ιπποκράτειο Πρόληψη.

Share This Post | Μοιραστείτε αυτο το αρθρο

You must be logged in to post a comment Login